มะเร็ง เป็นสิ่งที่ทุกครกลัว แต่เมื่อ"พ่อเป็นมะเร็ง" พอหมอบอกว่า พ่อเป็นมะเร็งระยะที่3 ที่กระเพาะ ถ้าไม่ผ่าตัด พ่อจะอยู่ได้ประมาณถ้าผ่าจะอยู่ได้ 2 ปี ถ้าไม่ผ่า จะอยู่ได้ 6 เดือน หมอที่สถาบันมะเร็งนะบอก ในฐานะเป็นลูกเหมือนโลกเหวี่ยงเรากระเด็นตุบที่แห้งแล้ง น่ากลัว มันทรมาณ แอบร้องไห้ไห้ห่อเห็น รู้ไม๊ตัวพ่อเองก็เดินกลับรถไม่ได้เลย ต้องพยุง หลังจากนั้นพ่อก็ไม่ยอมเดินอีกเลย นอนอย่างเดียว ก่อนเข้ารับการรักษาที่สถาบันมะเร็ง พ่อแข็งแรง อยู่กับต้นไม้ตลอด ไม่เคยป่วยเลยเกือบตลอดชีวิต ใจพ่อคงตก และไม่สู้ พ่อกลัวเป็นมะเร็งมากเพราะปู่ก็เป็นมะเร็ง จะบอกพ่อเสมอว่า มะเร็งมาอยู่กับเรา ให้อยู่อย่างผู้อาศัยนะ มันไม่ชอบผัก มันชอบเนื้อสัตว์ เรากินผักเยอะๆ มันก็อยู่ไม่ได้เองนะแหละ พ่อนอนรักษาตัวอยู่สถานบันฯ 24 วัน ก็เสียชีวิต

พ่อได้กำลังใจจากคนรอบข้างทุกคนเป็นอย่างดี แต่พ่อไม่มีความสุขเลย เมื่อรู้ว่าเป็นมะเร็ง พ่อหงุดหงิดตลอดเวลาไม่มีใครเข้าหน้าติดเลย ทั้งที่ปกติพ่อเป็นคนร่าเริง สนุกสนาน หัวเราะเก่ง ทุกคนจะชอบอยู่ใกล้พ่อเพราะเป็นคนคุยสนุก

ผู้ป่วยต้องสู้ด้วย จึงจะชนะมะเร็งได้ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ