ฐานคิด ฐานความรู้ ฐานวิถีชุมชน มันสับสนปนเปจนไม่ทราบเหตุผลที่คนสมัยก่อนเขาแก้ปัญหากันมาอย่างไร ยุคคนร้อยพ่อพันแม่ขยายบ้านขยายเมือง ไม่ได้มองรากฐานของการแปงบ้านแปงเมือง
พอคิดผิดก็เดินหน้าต่อไปผิด แม้แต่จะมีวิชาผังเมือง ผมก็ไม่แน่ใจว่าเอาวิชาการจากเมืองนอกมาจับทั้งดุ้นหรือเปล่า การแก้ไขผิดๆ ก็คงจะเหมือนนั่งรถไปอุบล แต่ไปขึ้นขบวนไปเหนือ ความเสียหายมันไม่ถึงกับชักดิ้นชักงอ แต่ก็ต้องทนทู้ซี่อยู่กันไปแบบหวานอมขมกลืน ทราบปัญหา แต่ไม่รู้ที่มาปัญหา และไม่ทราบว่าจะหาวิธีมาแก้ปัญหาอย่างไร ทุกเทศบาล ทุกเมือง ของเราจึงเจริญแบบมีแต่เปลือกนอก เหมือนนั่งทับขี้ไว้กันทั้งนั้น