สวัสดีค่ะพี่ภูสุภา

มาอ่าน...ตามคำชวนค่ะ...

ต้องขอบคุณพี่ค่ะ ยอมรับว่าเคยเข้ามาอ่านแล้ว แต่ไม่ได้คอมเม้นท์ เพราะไม่ค่อยเข้าใจ....

วันนี้ก็ยังไม่สู้จะเข้าใจอะไร...มากนัก...

แต่อยากบอกพี่ด้วยความจริงใจว่า

ในความคิดของคนไม่มีรากแล้ว....

จุดที่นิ่ง...อย่างแท้จริงของหัวใจ 

เราจะตระหนักได้ด้วย...หัวใจของเราเอง...

เราไม่อยากแม้จะบอกใคร...

นั่นน่าจะเป็นความนิ่ง...อย่างแท้จริง

ขอให้พี่ปิติกับความนิ่ง...ที่ตระหนัก ซึมซับได้ด้วยใจนะคะ

(^___^)