สวัสดีค่ะ มาให้กำลังใจค่ะ

สักวันหนึ่งเราก็ต้องพรากจากคนที่เรารัก และรักเราในโลกใบนี้เช่นกัน...หุย สูญเสีย อาม่า และ แม่ ห่างกัน ปีกว่าๆ

ช่วงเวลาสูญเสียอาม่า...เคยคิดว่า...อาม่ามีชีวิตพอๆ กับ หนังจีนในความรักดอกเหมย หนีสงคราม สูญเสียลูกชาย ตั้งแต่เด็กๆ เพราะโรคระบาด เสียใจกับความรัก ไหนจะความพลัดพรากของลูกๆ ที่ไปอยู่ต่างแดน ต้องลำบากเลี้ยงดูพวกหุย หลานๆ ในเมืองไทย แต่หุยไม่เคยอาม่าร้องไห้เลย มีแต่รอยยิ้ม พูดแต่ละคำมีความหมาย ให้กำลังใจตลอดเวลา (นี่มาแสดงความเสียใจกับพี่ เล่าแล้วก็คิดถึงอาม่าเอง)  ตอนใกล้เวลาจากไปของอาม่า ก็ทำใจล่วงหน้าแล้วค่ะ ว่าไปตามอายุขัย แล้วอาม่าก็จากไปอย่างสงบ

ส่วนแม่จากไปแบบกระทันหัน โดยไม่คาดคิด อยู่ไอซียู เกือบ 1 อาทิตย์ที่แสนทรมานใจว่าแม่จะจากไปวันไหนนะ เราจะอยู่ได้ดูลมหายใจสุดท้ายหรือเปล่า ... ทุกวันนี้ก็คิดถึงทั้งสองคนค่ะ...

อย่าทุกข์ใจกับผู้ที่จากไป ทำใจให้สบาย และสงบ มีความสุขกับปัจจุบันนะคะ

มอบดอกไม้ให้พี่ค่ะ