ความเห็น: ความภูมิใจของป้าดา

ครูคิม ค่ะ
ป้าดามีเรื่องเล่าความรู้สึกออกมาให้รับรู้ด้วยค่ะ
........
ป้าดาอยากจะให้ในสิ่งที่ป้าดารับไม่ได้ แม้ว่าตัวเองจะทานไม่ได้แต่ก็ได้ให้คนอื่น ๆ
ป้าดาเล่าให้พี่ฟังว่า ป้าดาเห็นอะไรที่คนอื่นกินแล้วอยากกินแต่กินไม่ได้ ป้าดาทำอะไรให้คนอื่นกินแล้วเห็นคนอื่นกินแทนป้าดาอย่างอร่อยแล้วป้าดามีความสุข
.........
ส่วนความเห็นของครูในเรื่องที่ว่า ป้าดาอาจรู้สึกภูมิใจที่มีคนทานกับข้าวฝีมือป้าดา
ใช่แล้วที่ป้าดามีความภูมิใจในตัวเองสูงอยู่ ป้าดาภูมิใจที่ยังสามารถทำอะไรๆให้กับคนที่ป้าดาอยากจะทำให้ได้เป็นอย่างดีเหมือนตอนที่ยังไม่ป่วยเท่าตอนนี้ค่ะ
..........
เพื่อให้คนอื่น ๆ เข้าใจและเห็นว่าป้าดามีคุณค่า มีน้ำใจ และยอมรับในตัวป้าดาว่าไม่ใช่คนป่วยจะทำอะไรไม่ได้
พี่กลับมองอีกมุมว่า ป้าดาได้ใช้ความภูมิใจที่มีต่อตัวเองนั้นให้ค่ากับตัวเองค่ะ และใช้มันหล่อเลี้ยงใจให้ยืนหยัดอยู่ต่อไปได้ สิ่งที่ป้าดาทำลงไปนั้นคนอื่นแค่เป็นผู้พลอยได้รับผลการหล่อเลี้ยงใจของป้าดา ซึ่งแสดงออกมาในรูปการให้ ยิ่งป้าดาได้ให้และเห็นผลที่มีคนชื่นชม หรือรับมันเอาไว้ ป้าดายิ่งได้คืนน้ำหล่อเลี้ยงใจค่ะ
..........
การที่พี่หมอชวนพูด คุย และรับฟัง ทำให้ป้าดามีกำลังใจที่มีคนเข้าใจป้าดา ให้ความสำคัญต่อป้าดา
ฟังป้าดาแล้ว พี่พบว่า ป้าดาแค่ต้องการจะเล่าอะไรที่อยู่ในใจออกมาให้ใครฟังบ้างเท่านั้น พี่จึงให้เวลาฟังสิ่งที่ป้าดาคุยโดยไม่ขัด ฟังอย่างที่ป้าดารู้ว่าเต็มใจฟัง
..........
และบอกว่ามีอายุเกินวัยเฉลี่ย ทำให้มีกำลังใจมากขึ้น
ป้าดาคุยกับเล็กเรื่องหมอที่ดูแลที่กรุงเทพพูดถึงอายุเฉลี่ยค่ะ พี่แค่แลกเปลี่ยนว่าพ่อพี่เองเป็นคนบอกพี่ว่าชีวิตของพ่อทีดำรงอยู่จนอายุยาวขนาดที่พ่อเป็นนั้นพ่อถือเป็นกำไรชีวิตแล้วค่ะ จึงเอามาบอกป้าดาต่อค่ะ เรื่องนี้สอนให้พี่รู้ว่า วิธีคิดของคนรุ่นพ่อแม่นั้น เขาคิดอย่างไรกับชีวิตของตัวเอง
ถือว่าเป็นความรู้ที่พี่เรียนรู้จากป้าดาและพ่อพี่อีกต่อค่ะ
..........
ป้าดาอาจจะไม่มีคนสนใจ ไม่มีใครรับฟังเมื่ออยู่ที่บ้าน
ก็อาจใช่นะค่ะ โดยธรรมดาแล้วคนไม่ป่วยไม่ชอบฟังคนป่วยคุยให้ฟังนี่ค่ะ พี่เคยไปบ้านป้าดาเมื่อหลายปีก่อนแล้วพบว่าที่บ้านมีแต่ป้าดากับสามีอยู่ด้วยกันสองคนเท่านั้นค่ะ สามีของป้าดาก็ไม่ใคร่อยู่บ้านค่ะ แล้วเป็นโรคหอบหืดด้วย
..........
น่าเห็นใจป้าดา ที่ต้องทำกับข้าวให้ลูกให้หลานเยอะแยะมากมายในแต่ละวัน คงได้พักผ่อนน้อย
ป้าดามีความสุขกับการได้ดูแลหลานๆด้วยมือของป้าดาเอง ป้าดาบอกว่าที่มีแรงใจอยู่ในตอนนี้คืออยากอยู่จนได้เห็นหลานทุกคนพบความสำเร็จในชีวิตค่ะ แต่ไม่รู้ว่าแรงกายนะมันจะยังไหวอย่างใจอยู่รึไม่
............
ป้าดาเข้าใจตัวเองว่าป่วยเป็นหลาย ๆ โรค เหมือนคนมีกรรมติดตัวทำบุญมาน้อย ตอนนี้จึงอยากจะทำดี
ป้าดาบอกว่าที่มีกรรมคือแต่ก่อนทำกรรมไม่ดีที่ไม่ดูแลสุขภาพตั้งแต่เมื่ออายุยังน้อย ทำงานหนักและไม่ใส่ใจดูแลตนเองจนป่วยตั้งกะอายุ 40 ค่ะ คือความหมายของการทำบุญน้อยของป้าดาค่ะ
.............
นี้เป็นตัวอย่างเล็กของความละเอียดของใจคน
ทุกคนทำได้ค่ะครู
"การฟัง" เป็นเครื่องมือเชื่อมสัมพันธภาพให้เข้าถึงใจคนค่ะครู
เข้าถึงทั้งใจคนพูดและคนฟังเลยแหละค่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาคุยให้มีเรื่องแลกเปลี่ยนกัน