- เมื่อสูงวัย บีโธเฟน หูหนวก แต่แต่งเพลงได้
- คนแต่งเพลงได้ ต้องได้ยินเสียงเพลงในใจ
- หูหนวก แต่ สุนทรียภาพดนตรี ไม่ได้หนวกตาม
- แต่วัยรุ่นเดี๋ยวนี้ มีปัจจัยเสี่ยงให้หูตึงรุนแรงยามแก่เยอะมาก
- โดยเฉพาะคนที่ฟังเพลงด้วยหูฟังในที่อึกทึก
- ที่อึกทึกหากมีระดับความดัง 70 dB การฟังเพลงด้วยหูฟังให้ได้อรรถรสดนตรี ต้องดังขึ้นกว่าระดับเสียงรอบข้าง 100-1000 เท่า หรือก็คือ บวกขึ้นไปอีก 20-30 dB หรือโดยรวมคือ ฟังเพลงดัง 90-100 dB โดยไม่ทันเฉลียวใจ
ทำไมผมใช้เกณฑ์ 100-1000 เท่า ?
-
100 เท่าของเสียงกวนรอบข้างคือ มีสัญญาณกวนระดับ 1 % ของ signal/noise ratio
-
1000 เท่าของเสียงกวนรอบข้างคือ มีสัญญาณกวนระดับ 0.1 % ของ signal/noise ratio
-
การฟังดนตรี ปรกติหากเครื่องเล่นมีสัญญาณกวนระดับ S/N=1% จะถูกถือว่าเป็นเครื่องเล่นเพลงคุณภาพต่ำมาก
-
นักฟังดนตรีบางคน เจอสัญญาณกวน 0.1% ก็อาจไม่สบอารมณ์แล้ว เพราะชินกับระดับสัญญาณกวนที่ต่ำกว่านั้น
-
ดัง 100 เท่า คือ เพิ่ม 20 dB
-
ดัง 1000 เท่า คือ เพิ่ม 30 dB
กลุ่มเสี่ยงสูงที่ว่านี้ จะรู้ตัวอีกทีว่าตัวเองมีความเสี่ยงสูงก็ตอนเริ่มหนวกแล้ว
ใครไปถึงภาวะตอนนั้น ก็คงสงสัยว่า ตัวเอง ตาบอดก่อนหูหนวก หรือหูหนวกก่อนหูหนวก ที่ไม่เคยทราบคำเตือน...