สวัสดีปีใหม่ครับลุงเอก

ดีจังเลยครับบันทึกนี้ ได้เขย่าสมองให้ทำงานได้เยอะครับ

เราเน้นปริมาณเมื่อไหร่คุณภาพก็จะด้อยลงทันทีครับ ปริมาณและคุณภาพมักจะมีความสัมพันธ์แบบผกผันเสมอครับ ยกเว้นในทางลบๆ ครับ

ก่อนจะสร้างตึก ต้องสร้างสมองให้พร้อมก่อน เมื่อสมองใกล้สุกก็ให้สร้างตึก เพราะตึกเนรมิตรได้ แต่สมองเสกมนต์เอาไม่ได้ครับ เสกเอาด้วยน้ำมนต์น้ำเงิน ทำไม่ได้ครับ แต่ตึกนะเสกเอาได้ครับ คำนวณได้เลยว่าจะให้มันพังทลายเมื่ออายุเท่าไหร่ สำหรับการลดประชากรในยุคนั้นๆ

อย่างสึนามิไงครับ กรณีจะลดจำนวนประชากรก็ทำได้โดยปั่นพื้นที่เสี่ยงภัยให้บูม คนจะไปจับจองเยอะๆ พอเกิดเหตุคนก็ล้มตายจากเหตุการณ์ ก็ทำนองเดียวกันครับ นี่คือบทบาทของการบริหารจัดการ ถามว่านี่เป็นทางเลือกที่ดีแล้วหรือ?

จริงๆมีปัญหามากๆ ก็น่าจะเป็นจุดแข็งได้ คือ ทำให้เราพร้อมที่จะลุยปัญหา ปรองดองกัน มิใช่สร้างแต่ปัญหา ปล่อยให้รุ่นหลังๆ หรือรุ่นก่อนๆ ตามแก้ไขกันเอาเอง

ผายลมในโลกนี้ คนอื่นจะมีโอกาสได้ดมเสมอครับ เพียงแต่ว่าลมนั้นจะถูกแปลงเป็นอะไรก่อนจะถึงปลายจมูกของเรา

ขอบคุณมากๆ นะครับ มีความสุขตลอดปีใหม่กันถ้วนหน้าครับ

เม้งครับ