สวัสดีค่ะอาจารย์

หายไปหลายวัน...(กลับบ้านเกิด)

กลับมาอีกที เกือบไม่เกาะติดสถานการณ์เลยนะคะ

มาช้ายังดีกว่าไม่มา  เลยตั้งใจมาให้กำลังใจอาจารย์ด้วยอีกคนค่ะ

กลายเป็นหลายๆคน ที่ให้กำลังใจกองโต...  ต่อไปนี้เป็นเรื่องเล่าของครูน้อย

   -  เห็นด้วยกับอาจารย์ค่ะที่เราไม่สามารถเลือกศิษย์ได้ คนเก่งลูกศิษย์ฉัน คนไม่เก่งไม่พูดถึง

มันไม่ใช่  (หลายคนเป็นแบบนั้น) หากเพราะว่าทุกคนคือศิษย์ จะเก่งจะอ่อนก็พัฒนาตาม

ศักยภาพทุกวันนี้นโยบายหลายที่สอนให้เด็กเก่ง สอบเข้มมหาวิทยาลัยดังให้ได้มากๆ

แสดงว่าครูดี ครูเก่ง (มันไมใช่)  เอาสิ่งนี้มาเป็นตัวชี้วัดระดับคุณภาพการศึกษา

แต่ไม่ได้มองว่าเด็กเราลูกเราดีไหม (คิดดี พูดดี ทำดี)

   -  เวลาให้เกรด  บอกว่าเขตปลอด 0  อ่าถ้าเด็กไม่รับผิดชอบเลย ไม่เข้าเรียน เราตามแล้ว

จี้แล้ว เคี่ยวเข็ญแล้ว  ยังจะให้ผ่านได้หรือ? (สุดท้ายเด็กๆก็พูดว่า ไม่ต้องเข้าเรียนก็ได้ สอบ

ผ่านเหมือนเดิม )

  - เวลาคุมสอบสักแต่คุมให้เสร็จๆไป  เห้อ... ไม่รู้จะรีบไปไหน อ่านหรือเปล่าไม่รู้....(แต่ก็ไม่

ยอมปล่อย จนกว่าจะครบตามกำหนดกติกาเวลาในการสอบ)

  -  สุดท้าย ความจริงใจและหวังดีกับเค้าช่วยได้จริงๆค่ะ  เคยสอนเด็ก ม.5 ที่คนอื่นไม่อยาก

สอน แบบว่าทุกอย่างมารวมกันทั้งผู้ชายผู้หญิง (คิดเอานะคะ)  ว่ามันหนักขนาดไหน แต่ด้วย

ความแบบว่าครูกะลูกศิษย์ดื้อ รั้น พอกัน เลยเอากันอยู่  มายังไงตามให้ทัน(ทันบ้างไม่ทันบ้าง

ส่วนมากไม่ค่อยทัน หุหุ)  ด้วยวิชาที่สอนยาก (คณิตศาสตร์) เด็กๆจึงไม่ชอบ และเป็นเด็ก

อ่อนถึงอ่อนมาก แต่เมื่อได้ใจอะไรๆที่ว่ายากมันก็ง่ายขึ้น เจาะไปรายบุคคล (แต่อาจารย์นัก

ศึกษาเยอะคงทำได้ยาก) จนอาจารย์เก่าๆท่านบอกว่าขนาดคาบสุดท้ายห้องนี้ยังมาเรียน

วิชาคณิตศาสตร์ครบอีกนะ  ทุกวันนี้แม้ผ่านไปแล้วสองปี เด็กกลุ่มนี้ยังติดต่อ โทรหา ปรึกษา

เราตลอดเลย  ครูเลยเป็นปลื้ม  จะบอกกับลูกศิษย์ทุกรุ่นตั้งแต่คาบแรกที่เข้าสอนเลยว่า

ลูกศิษย์ครูไม่จำเป็นต้องเก่ง แต่ขอให้ดี (ให้คิดดี พูดดี ทำดี) แล้วสักวันเราจะได้ดีเอง

    ขออภัยนะคะอาจารย์พล่ามยาวไปหน่อย เรื่องเกี่ยวกับครูทีไร  ความคิดเห็นมันพรั่งพรู

ไม่รู้ออกมาจากไหน  คงไม่ใช่ที่อื่น นอกจากที่หน้าอกด้านซ้าย...ของครูน้อยๆคนหนึ่ง

เท่านั้นเอง...เป็นกำลังใจให้อาจารย์ค่ะ  สู้ๆและอดทนค่ะ : )  :)