กวี กล้วยไม้ป่า กับคืนหนาว

ลมเอ๋ย ลมแรง
ปะทะ ทิ่มแทง ดอกใบข้า
คืนหนาวเหน็บ วันแดดเผา เร้ากายา
กล้วยไม้ป่า จึงบ่นมา ถึงนาคร

มาเยี่ยมนะ อย่าละเวียน เยี่ยมพี่บ้าง
อย่าปล่อยร้าง อย่าปล่อยร้าว บนราวขอน
มาชมดอก มาชมใบ ในดงดอน
นีเสียงอ้อน กลอนจากป่า มาถึงกรุง

ชยพร แอคะรัจน์ - ประพันธ์