ไม่ระบุ
เรียน ท่าน
- เป็นดั่งท่านรองฯ ว่าไว้ทุกประการเลยครับ เพราะกายก็ไม่ใช่ของเรา ใจก็ไม่ใช่ของเรา ได้แต่เฝ้าดู
- เมื่อฝึกปฏิบัตินานเข้า ดูเหมือนไปยังไม่ถึงไหน แต่จริง ๆ แล้วรุดหน้าไม่น้อย เพราะตอนฝึกใหม่ ๆ ใจเรายังหยาบอยู่ เห็นการเปลี่ยนแปลงได้ชัดเจน แต่พอฝึกต่อไปใจละเอียดยิ่งขึ้น กิเลสก็ยิ่งละเอียดตามไปด้วย ทำนองนั้นครับ
- ผู้รู้หลายท่านว่าไว้ว่า ชีวิตฆารวาสที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับการงานปัจจุบัน จะสามารถบรรลุได้ไม่เกิน "โสดาบัน" ถ้าจะให้บรรลุขั้นสูงขึ้นไปกว่านั้นต้องปลีกวิเวกครับ
- ขอบพระคุณครับ