พ่อคือหมอนของลูกครับ ค่ะ

ตอนลูกเล็ก ๆ พ่อคือคนที่อุ้มลูกโยนตัวไปมา จนเขาหัวเราะเอิ๊กอ๊ากได้ทั้งวัน

และเวลาลูกไม่สบาย (เหมือนอาจารย์กำลังเหนื่อยอยู่..เห็นไข้ลดแล้ว ดีใจด้วย แต่ยังต้องดูอีกสองสามวันแน่ะค่ะ)พ่อจะเป็นคนที่ดึงผ้าปูออกได้คล่องแคล่ว ว่องไวกว่าแม่เสมอ..ก่อนลูกจะสึนามิออกมา ค่ะ