ท่าน ผอ.คเชนทร์และชาว กศน.ทุกท่านครับ

ชื่นชมผมเยอะก็ต้องกราบขอบพระคุณ ขอเรียนว่า ผมอาจเป็นจุัดเล็ก ๆ ที่ติดตามและให้กำลังใจ เพราะคนทำงานในพื้นที่ใกล้ชิดพ่อแม่พี่น้องประชาชน คือ คน กศน.ทุกท่านครับ

ผมต้องเตือนตนอยู่เสมอ ไปที่ไหนอาจมีผู้คนทักทาย เป็นเพราะผมจำคนแล้วมักทักทายก่อน เนื่องจากพื้นที่ครอบครัวพ่อเ็ป็นครูเก่า สำเร็จจากบ้านสมเด็จ แล้วเปลี่ยนงานมาเป็นนักพัฒนาชุมชน เมื่อแรกตั้งกรมการพัฒนาชุมชน ส่วนคุณแม่มีเป็นครูสอนเด็ก ๆ

เหตุผลที่ผมให้ความสำคัญเรื่องการศึกษา แม้ไม่ได้เป็นครูเหมือนท่านทั้งหลายนั้น อาจเป็นเรื่องแปลก ๆ ว่า รักด้านการศึกษาน่าจะไปเรียนครู อันที่จริง ผมคำนึงเสมอว่า ในทุกชีวิตเป็นครู การที่คนลงมือทำงานย่อมได้เรียนรู้ ที่เขาเรียกว่า ผิดเป็นครู

ชาว กศน.ทุกท่านครับ ผิดเป็นครู คำว่า ผิดในที่นี่จะบอกให้ท่านทั้งหลายทราบว่า ผมไม่ได้ส่งเสริมให้ครูทำผิดหรือทุจริต การทำงานด้วยจิตบริสุทธิ์ นั้นเป็นธรรมดา มีพระนิพนธ์ให้ถ้อยคำสำคัญว่า สุจริตเป็นเกราะ ศาสตร์ป้อง ผมขอเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นพวกพ้อง กศน.สักคนเถอะ และขอให้กำลัีงใจชาว กศน.เสมอครับ ขอขอบพระคุณครับกับคำชม อย่างไรก็ดี หากผมผิดพลาดไปทุกท่านโปรดเตือนและข้อคิด ข้อแนะนำผมต่อไปด้วยครับ.