ขอขอบคุณอาจารย์ครูแอน...

• ขอขอบคุณมากๆ สำหรับประสบการณ์ตรงที่มีคุณค่าสำหรับพวกเราทุกคน

เพื่อนผมคนหนึ่งเป็นมะเร็งปอด...

• ได้ยินคำพยากรณ์โรคจากหมอท่านหนึ่งแล้วก็เลยไม่รักษาอะไร ใช้เวลาทำบุญ ทำสมาธิ อยู่มาได้ปีกว่า เพิ่งเสียไปไม่นานมานี้
• ก่อนเสียชีวิตท่านฝากเพื่อนพยาบาลนำผ้าไตรไปทอดกฐินที่พม่าด้วย
• เพื่อนท่านนั้นนำผ้าไตรไปร่วมงานกฐินด้วย ถ่ายภาพไว้ด้วย นำไปให้ดูด้วย... ไม่นานก็เสียชีวิต

เรื่องที่น่าทึ่งคือ ท่านอยู่ได้นานกว่าที่หมอพยากรณ์ไว้ประมาณ 3.5 เท่า

• หมอ (ไม่ใช่ที่ลำปาง) บอกว่า 4 เดือน จะเข้าโครงการวิจัยไหม
• ท่านตัดสินใจไม่รักษา ทำสมาธิไปเรื่อยๆ อยู่ได้ประมาณ 14 เดือน 

คนไข้รายหนึ่งแปลกมากๆ...

• ท่านไปรักษาที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ฉายแสง ได้ยาเคมี 1 ชุด พอดีเม็ดเลือดขาวตก
• หมอที่รักษาบอกให้กลับไปพักผ่อนที่บ้านสักระยะ
• ท่านนึกว่าหาย... หายไปทำบุญอะไรเรื่อยไป
• อีกปีกลับไปบอกหมอว่า หายแล้ว
• คราวนี้หายจริงๆ ด้วย เพราะตรวจหาโรคไม่เจอ

โลกเรามีข้อยกเว้นเสมอครับ...

• การบอกพยากรณ์โรคกับคนไข้ควรบอกเป็นระยะๆ
• วันนี้บอกหน่อยหนึ่ง นัดมาวันหน้าค่อยบอกเพิ่มอีกหน่อย
• บอกเป็นช่วงดีกว่าบอกเป็นจุด
• บอกแบบให้ความหวัง โดยไม่ต้องโกหกว่า "หายแน่" ดีกว่าบอกแบบไม่ให้ความหวัง