ขอบคุณ คุณหมอพิเชฐมากเลยนะคะ ที่มากระตุกต่อมความคิด ว่า เราคงต้องกันให้ลึกว่า กิจกรรม วิธีการที่เราสร้าง ที่จริงนั้นมันได้ผลลัพธ์อะไรหรือยัง ที่ทำให้ยั่งยืน

การที่ดิฉันเขียนถึง ศูนย์อนามัยที่ 1 และกล้าเขียนมากมาย (ซึ่งความจริงแล้วก็เอามาจากการถอดเทปนะคะ) เพราะมีความอยากเขี่ยน อยากเล่า เพราะว่าดิฉันเองเป็นอดีตคนที่เคยทำงานที่ศูนย์ 1 มีความรู้สึกว่า ศูนย์ 1 เป็นบ้าน ที่อยากให้คนอื่นได้รู้จัก (แอบใส่รูปผู้คนเข้าไปด้วยละค่ะ) อยากให้บ้านเป็นบ้านที่อบอุ่น (ซึ่งบุคลิกของคนที่ศูนย์ ก็เป็นเช่นนั้นอยู่เสมอ ดิฉันกลับไปหาครั้งไร ทุกคนจำได้ ทักทาย เสมอต้นเสมอปลาย ก็อิ่มใจทุกครั้งที่กลับไป) และเป็นบ้านที่มีบุคลากรที่มีคุณภาพ

ตอนนี้ ศูนย์ 1 มีการพัฒนาการก้าวหน้าขึ้นมามาก ยิ่งตอนมาทำ KM ส่วนหนึ่งคงมีพัฒนาการที่ถูกต้อง แต่ความมีคุณภาพนั้น คงต้องหาเพื่อนๆ ผู้รู้ในวงการมาช่วยกันวิเคราะห์

และเมื่อได้เข้ามาใน GotoKnow นั้น กว่าจะเข้าก็ละล้าละลังมาก ศึกษามานานแล้วค่ะ แต่รู้สึกว่า ยุ่งยาก ไม่มีเวลา ก็ละเลยไปพักหนึ่ง ก็ได้คุณหมอสมศักดิ์ละคะ พูดกระทบอยู่เรื่อยๆ (ขออภัยนะคะ พูดความจริงที่รู้สึก แต่ไม่ได้ต่อว่า) วันหนึ่งก็มีความฮึดขึ้นมา ลองดู หลังเลิกงานละค่ะ เป็นเวลาเหมาะสมของการทำงานต่อเนื่อง เริ่มศึกษาก็ดึกแล้ว จนได้ผลเอาประมาณใกล้เที่ยงคืน จึงได้เริ่มขั้นตอนการสมัคร gotoKnow และก็เขียนเรื่องเริ่มต้นต่อ กะว่า จะบอกคุณหมอสมศักดิ์ช่วงเช้านั้น เพราะจะเจอกันพอดี แต่ไม่ทันได้บอก คุณหมอก็ทักเสียแล้ว อารมณ์สนุกก็เริ่มเกิดค่ะ เพราะเพิ่มความมั่นใจว่า สืบค้นใน GotoKnow คงไม่ยาก

พอเข้ามาก็ติดใจค่ะ ตรงที่ เราได้มีอาจารย์ เพื่อนๆ เข้ามาให้ความเห็น (เรื่องนี้เป็นความต้องการมากมาแต่ไหนแต่ไร) และก็เรื่องที่มีสาระที่ต้องการเพื่อนร่วม share เป็นเหตุเมื่อมีอะไรที่อยู่ในมือ ก็อยากที่จะเล่าสู่กันฟัง ไม่ใช่เล่าเพราะคิดว่า สิ่งที่เล่านั้นดีแล้วนะคะ แต่เพื่อการเปิดมุมมองว่า แล้วที่ทำไปนั้นน่ะ ความจริงแล้ว ใช่ หรือ ไม่ใช่ และมีอะไรที่น่าจะเพิ่มคุณค่าขึ้นได้อีก

ศูนย์ 1 คงไม่ว่ากันนะคะ ที่เหมือนกันเอาศูนย์ 1 มาเป็นตุ๊กตา ในการนำเรื่องดีๆ เพื่อการเปลี่ยนแปลงนี้

ตอนนี้ก็เริ่มขั้นตอน cheer cheer หาผู้เข้าร่วมชุมชน จากกรมอนามัย และอื่นๆ ก็หวังว่าจะเป็นชุมชนหนึ่งที่เราสามารถนำความรู้ที่แลกเปลี่ยนมาปรับปรุงงานของเรากันได้ต่อละค่ะ

ดีใจ และขอบคุณค่ะ