แด่ทุกผู้กำลังร้องไห้ทั่วทุกมุมโลกและที่นี่ ประเทศไทย
 
 

 
 
แด่เธอ...ผู้กำลังร้องไห้
 
ในค่ำคืนที่มืดมิดของชีวิต 
หากเธอกำลังร้องไห้
และน้ำตาแห่งความโศกเศร้าของเธอ
กำลังไหลอาบสองแก้ม
 จงร้องไห้ต่อไปเถิด
จนกว่าเธอจะพอใจ 
แต่
จงเว้นที่ว่างสักนิดก็ยังดี
ณ มุมหนึ่งของหัวใจที่บอบช้ำ 
เพื่อดวงใจของเธอ
จะได้ยิน
..................... 
 ณ ค่ำคืนที่มืดสนิท
ก็ยังมีแสงนวลอันอ่อนโยนของจันทรา
มิใช่หรือ
และหากจันทราได้จากไป
ก็ยังมีดวงดาวมากมาย
ส่งกำลังใจระยิบระยับเต็มผืนฟ้า
...........................
 หากเธอกำลังร้องไห้
และน้ำตาแห่งความโศกเศร้าของเธอ
กำลังไหลอาบสองแก้ม
  จงอดทนเถิด
ไม่นาน
แสงอรุณก็จะทอแสง
......................... 
 โอ้ เธอผู้กำลังร้องไห้
แม้ความมืดมนแห่งชีวิตจะยาวนานเพียงใด 
แต่มันจะมีทางออกของมันเสมอ
ดั่งเช่นรัตติกาลมีรุ่งอรุณ
......................
ขอเพียง
เธอจะเว้นที่ว่างสักนิด
ในดวงใจที่เจ็บปวดนั้น 
สำหรับจุดตะเกียงแห่งความหวัง
ในไม่ช้า 
ตะเกียงดวงนั้น
จะค่อยๆสว่าง
และขับไล่ความมืดมนมลายสิ้น
........................................................ 
 
                            อ.อาลัม
                              21-04-2550