การแก้ปัญหาการสอนภาษาอังกฤษ : เน้นภาระงาน

ภาคเรียนที่ 2 เป็นช่วงที่สอนสนุกมาก  เพราะไม่ยากลำบากในการสอนเท่าไร  เนื่องจากนักเรียนเริ่ม  เข้ากระบวนการ และเข้าใจกระบวนการเรียนกับครูอ้อยได้ดี  มีความใฝ่รู้ใฝ่เรียน 

เห็นนักเรียนทำงานแล้วปลื้มใจจริงๆค่ะ...ก้มหน้าก้มตาทำงานของตนให้สำเร็จลุล่วงไปโดยไม่เกี่ยงงอน หรือขี้เกียจเลย 

ครูอ้อยมีวิธีการอย่างไรหรือ  .ไม่ยากเลยค่ะ  เพียงแต่ต้องศึกษานักเรียนของตนเองให้แน่ชัดว่า...มีกี่ประเภท   ขี้เกียจ  อยากเอาไปทำที่บ้านให้พ่อแม่ทำ  นั่งเล่น  หยิบงานอื่นขึ้นมาทำ  หรือว่า...อ้างว่าไม่ได้เอามาจากบ้าน 

ครูอ้อยพบมาแล้วทุกประเภทล่ะค่ะ  อันดับแรก  ครูอ้อยต้องมีสมุดรายชื่อนักเรียน  ตีช่องคะแนน  ซึ่งจะมองเห็นความจริงจังของครู 

ครูอ้อยขีดเป็นช่อง  และตั้งชื่อคะแนนแต่ละช่องให้ชัดเจน  เช่น  แผนที่  หมายถึงอะไร  การทำงานเป็นอย่างไร  นักเรียนทั้งสายชั้น  จะต้องทำงานชิ้นนี้เหมือนกันหมดทุกห้องค่ะ  และนักเรียนจะเกิดอาการแข่งขันกันเอง  โดยมีครูอ้อยนี้ล่ะค่ะ  เชียร์ 

แสดงให้เห็นการทำงานของนักเรียนและจะใช้คำยั่วยุ  เช่น  คะแนนทั้งหมด 8 ช่อง  หากนักเรียนคนใด  ไม่มีคะแนนเลยสักช่อง  จะได้รับขนานนามว่า..นักโทษแดนประหาร 

รู้สึกว่า  คำนี้จะเสียหาย  แต่ครูอ้อยก็พูดได้ไม่นานนัก  เพราะนักเรียนจะรีบดำเนินการทำงานให้เสร็จ  เพื่อพ้นมลทิน  ที่ครูอ้อยขนานนามเธอค่ะ  ..

อีกวิธีหนึ่ง  ก็คือ  การนำงานตัวอย่างมาติดตั้ง  ให้นักเรียนได้ดู  นำมาทั้งแบบที่ง่ายๆ ที่พวกเธอพอทำได้สบายๆ  กับงานสร้างสรรค์  สำหรับนักเรียนที่มีไอเดียกระฉูด 

นักเรียนจะทำงานกันเงียบเชียบ  น่ารักมาก  ครูอ้อยก็สบายค่ะ...ทั้งปี  ขอสบายบ้าง  แต่กว่าจะสบาย..ก็หืดขึ้นคอ  เสียงหายวับไปก็มีค่ะ

ในภาพ  เป็นนักเรียน  ที่ออกมาดูงาน  และกลับไป  ออกแบบงานของตัวเอง  โดยไม่ลอกเลียนแบบของตัวอย่างค่ะ...

น่ารักไหมคะ  เหมือนครูสอนศิลปะไหมคะ...จะกล่าวในบันทึกต่อไป