บ่ายวันนี้ (20 เม.ย.)  ได้มีโอกาสไปร่วมฟังรายงานผลการตรวจติดตามภายใน  ที่ตรวจไปเมื่อวันที่ 2-5 เมษายน ที่ผ่านมา  การรายงานผลนี้มีสองวัน  วันแรก 19 เม.ย.   สำหรับหัวหน้าหน่วย หัวหน้างาน และกรรมการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับงาน ISO  ส่วนวันนี้สำหรับบุคลากรอื่นๆที่เกี่ยวข้องในฐานะผู้ปฏิบัติงาน  ไปฟังแล้วก็เลยเก็บมาเล่าต่อ แต่จะให้เล่าแบบได้สาระ ISO คงไม่ได้ เพราะรู้เรื่อง ISO เพียงน้อยนิด (แค่พอประทังชีวิต)  เอาเป็นว่า....  ขอเล่าแบบบ้านๆ เท่าที่เข้าใจก็แล้วกัน
งานนี้มีพระเอก คือคุณรุ่งเรือง  P  และนางเอกคือ อ.ปลื้มจิต   P เป็นผู้เล่าเรื่อง
เหตุที่จัดสองวันแยกกัน อ.ปลื้มจิต บอกว่า วันแรกเป็นของกลุ่มคนที่รู้เรื่องดี (รู้ตื้นลึกหนาบาง เป็นอย่างดี )  การพูดคุย   อาจจะลงไปถึงรายละเอียดที่...ละเอียดจริงๆ ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับคนทั่วไป (อันนี้...คิดเอาเองค่ะ)
ส่วนวันถัดมา จัดขึ้นเพื่อผู้ปฏิบัติงาน (ที่ไม่ใช่ผู้ประสานงาน ISO) โดยเฉพาะ  เพื่อให้เข้าใจเรื่องราวของ ISO มากขึ้น   เพราะจากการไปตรวจติดตามผล  พบว่าส่วนที่ยังมีปัญหาอยู่กลายเป็นเรื่องของการสื่อสาร ที่เข้าใจไม่ตรงกัน  หรือรู้เรื่องไม่เท่ากัน
เนื่องจากทุกหน่วยงาน จะมีตัวแทนที่ทำหน้าที่เป็นกรรมการคุณภาพ หน่วยงานละหนึ่งหรือสองหรือสามคน  บางครั้งอาจทำให้เข้าใจผิดว่า ให้แต่สองสามคนนี้เท่านั้นหรือที่ทำงานด้านคุณภาพ  ไม่ใช่หรอกค่ะ  แต่ที่กำหนดให้มีตัวแทน   ก็เพื่อความสะดวกในเรื่องการประสานงาน   และให้ตัวแทนเหล่านั้นไปกระจายข่าวและดำเนินงานในหน่วยงานของตัวเองต่อ
คุณรุ่งเรืองมาเล่าต่อว่า ISO เป็นเรื่องของคนทุกคนในหน่วยงาน และไม่ใช่การทำสิ่งใหม่เพิ่มเติม  แต่เป็นการเขียนจากสิ่งที่เราทำอยู่แล้ว เพียงแต่นำกรอบของ มาตรฐาน ISO มาเป็นตัวตั้ง อันไหนที่ทำได้ดีอยู่แล้ว แต่ยังไม่มีเอกสาร   ก็ต้องเขียนไว้เพื่อจะได้ปฏิบัติได้ตรงกัน   อันไหนที่ยังไม่ได้มาตรฐานก็ต้องปรับให้ได้ แต่ทั้งนี้ก็ต้องคำนึงถึงความเป็นไปได้และความสะดวกของผู้ปฏิบัติงานด้วย
เรื่องนี้ยังมีต่อ...อีกหลายตอน.....