อันเนื่องมาจากการบรรยายของท่านอาจารย์ วิจารณ์ พานิช อีกที

จากการสัมมนา “ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการพัฒนางาน” ตามที่ท่าน CKO มือหนึ่งของเรารายงานไว้เมื่อวันก่อน การฟังบรรยายจากท่านอาจารย์วิจารณ์ พานิช ได้สะกิดให้ตัวเองได้คิดอะไรหลายๆอย่าง รวมทั้งเรื่องว่าการใช้ KM ให้เกิดผลบรรลุเป้าหมายต้องมีผู้นำร่วมขบวนด้วย และการที่เราใช้ KM แต่เรายังขาดการบันทึกหลังจากทำ AAR เท่าที่ควร ดังที่กล่าวไปวันก่อน

บันทึกนี้ขอเล่าอีกนิดว่า จากการรับฟังบรรยายของท่านอาจารย์ทำให้ตัวเองได้คิดว่า คราวนี้เวลาใช้ KM ในที่ทำงาน ต้องไม่ลืมคิดถึงเป้าหมายเสมอ เพราะโดยปกติตัวเองจะเป็นคนอยากรู้ไปหมด ถามอะไรก็มักจะเป็นเพราะอยากรู้มากกว่าเหตุผลอื่นๆ และเป็นคนที่เชื่อว่าทุกคนรู้อะไรมากกว่าคนอื่น ไม่มีใครรู้อะไรมากที่สุด แต่ท่านอาจารย์ทำให้เปลี่ยนความคิดเล็กน้อย คือท่านบอกว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในการทำงานนั้น ควรมีผลต่อการพัฒนางาน ต้องให้เห็นผล ไม่ใช่แค่รู้เพื่อรู้ แต่ควรเป็นรู้เพื่อใช้งาน ดังนั้นทุกครั้งที่เรามาคุยกันถึงสิ่งที่ทำไปแล้ว (AAR: After Action Review) ควรจะเป็นไปโดยคิดถึงเป้าหมายอยู่เสมอ จะทำให้เราไม่เฉไฉไปนอกทาง แต่การใช้ KM เพื่อเรื่องอื่นๆในชีวิตก็จะช่วยให้เรามีความสุข สนุกสนานไปกับทุกอย่างที่เราทำได้เช่นกัน เชื่อว่าหลายๆคนก็ดำเนินชีวิตโดยใช้วิธี KM อยู่แล้ว หากแยกแยะให้ถูกกาละเทศะ คิดถึงจุดมุ่งหมายให้ถูกเรื่องก็จะทำให้ Knowledge นั้นๆได้ใช้อย่างมีประสิทธิภาพ