กำลังจะกลับบ้านแล้ว มีนักเรียนใส่เสื้อแขนยาว เดินมาหา ขยับแว่นตาจึงรู้ว่า ลูกศิษย์ที่เรียนที่นี่และจบไปแล้ว มาหาครูอ้อย
เธอไม่เรียนโรงเรียนรัฐบาลทั้งคู่   แปลกไปจากนักเรียนอื่นๆที่มักจะชอบเรียนโรงเรียนของรัฐในละแวกนี้ที่มีชื่อเสียง  
แต่ทั้ง 2 คน  พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า   ได้เรียนโรงเรียนใกล้บ้านและชอบเรียนภาษาอังกฤษมาก  
โรงเรียนใหม่ของเธอเคร่งครัดกับการเรียนภาษาอังกฤษมาก   เธอนำหนังสือเรียนมาให้ครูอ้อยดูด้วย  ซึ่งเป็นหนั้งสือเรียนที่ดีมากๆ  
 ครูอ้อยนั่งคุยกับเธอทั้งสองสักครู่ใหญ่   พบว่า  ..เธอคิดถึงครูอ้อย  เมื่อเวลาทำการบ้านภาษาอังกฤษไม่ได้  ครูอ้อยก็เลยแนะนำให้สมัครเป็นสมาชิก ใน เว็บไซต์ Learners.  และจะได้มาถามให้จุใจ  
 เธอทั้งสองดีใจมาก  และเล่าประสบการณ์การเรียนที่โรงเรียนใหม่   ครูอ้อยก็เล่าให้เธอฟังว่า...ตอนครูอ้อยยังเด็ก  ครูอ้อยก็เรียนโรงเรียนเอกชนค่ะ  เพราะชอบเรียนภาษาอังกฤษเหมือนกันค่ะ....
ครูอ้อยฟังเธอทั้งสองเล่าเรื่องต่างๆ.....แล้วก็ปลื้มใจ  และปลอบใจไปด้วยว่า...ต้องเป็นนกที่โบยบินไปเองบ้างแล้วค่ะ   
 
 
ทั้งสองคนจะมาหาครูอ้อยอีกในวันไหว้ครูค่ะ....ครูอ้อยไม่รู้ว่า...ทั้งสองคนนี้จะเป็น...พิมพ์ที่หลุดออกมาจากเบ้านี้หรือเปล่า...อิอิ