โดยแนวทางที่หวังให้คนอื่นทำให้นั้น มันคือลัทธิรอผลดลบันดาล ไม่ว่าจะมาจากคนด้วยกันเองหรืออำนาจของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จึงไม่ใช่แนวทางที่หวังพึ่งได้อย่างถาวร จึงเป็นรูปแบบหรือระบบที่คิดไปก็ป่วยการเพราะมาจากอำนาจภายนอกทั้งหมด

2)ความหมายของระบบสวัสดิการชุมชน

ผมเห็นว่าการสร้างสวัสดิการตามที่นิยามไว้ในblogที่แล้วสามารถทำได้หลายรูปแบบ สรุปได้เป็น 3 รูปแบบหลักคือ ทำเอง ร่วมกันทำ และคนอื่นทำให้

โดยแนวทางที่หวังให้คนอื่นทำให้นั้น มันคือลัทธิรอผลดลบันดาล   ไม่ว่าจะมาจากคนด้วยกันเองหรืออำนาจของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จึงไม่ใช่แนวทางที่หวังพึ่งได้อย่างถาวร จึงเป็นรูปแบบหรือระบบที่คิดไปก็ป่วยการเพราะมาจากอำนาจภายนอกทั้งหมด


สิ่งที่ผมสนใจคือ การสร้างสวัสดิการที่เรามีส่วนร่วมกำหนดด้วยไม่ว่าจะมาจากที่เราทำเองทั้งหมดหรือที่ร่วมกันทำ ซึ่งที่ร่วมกันทำนี้ก็อาจแยกได้เป็น3ประเภทคือ
1)สมาชิกร่วมกันทำเป็นกลุ่มก้อนเป็นชุมชน ทั้งในเชิงพื้นที่และที่มีเรื่องร่วมกัน เช่น พื้นที่ในหมู่บ้าน ตำบล หย่อมบ้าน ที่ทำงาน หรือชุมชนที่ใช้เกณฑ์อายุ/อาชีพร่วมกัน เช่นผู้สูงอายุ คนขับแท๊กซี่ เป็นต้น

2)สมาชิกร่วมกับ/มอบหมายให้รัฐดำเนินการทั้งรัฐส่วนกลางและท้องถิ่น เช่น โรงพยาบาล โรงเรียน กองทุนประกันสังคม เป็นต้น

3)สมาชิกร่วมกับ/มอบหมายให้เอกชนดำเนินการ เช่น ประกันชีวิต ประกันอุบัติเหตุ  โรงเรียนเอกชน เป็นต้น

ระบบสวัสดิการชุมชนก็คือ ระบบที่ร่วมกันทำในประเภทที่ 1 นั่นเอง