การอ่าน และ การถาม

คืนก่อนมีโอกาศนอนคุยกับเพื่อนร่วมห้องพักที่อาศัยอยู่ถึงประเด็นการได้มาซึ่งความรู้ว่า  เพื่อนถามผมว่า "ความรู้ที่ได้มานั้นได้มาโดยช่องทางใด" ผมตอบว่าการอ่าน เพราะว่าการอ่านนั้นเป็นก้าวแรกแห่งการเริ่มต้นการเรียน การอ่านเป็นการจุดชนวนแห่งการคิดต่อยอด และก็การอ่านอีกนั้นแหละที่เป็นสิ่งที่ทำให้เราสามารถเป็นคนที่ไม่ล้าหลังใคร  (มาเข้าเรื่องที่จะเล่าต่อ) เพื่อนของผมก็แย้งว่า "การถามต่างหากที่เป็นช่องทางแห่งการเรียนรู้" เพราะการถามจะทำให้คนที่ไม่รู้เป็นคนที่รู้ และจากคนที่รู้กระจ่างในประเด็นความรู้ต่าง ๆ   เออ  มันก็จริงเพราะถ้าหากปราศจากซึ่งการถามแล้วความรู้ก็มิได้เพิ่มพูนขึ้น (มิหนำซ้ำยังจะถดถ่อยด้วยซ้ำ) แต่หากเราจะพูดถึงสิ่งช่องทางที่ดีเลิศตามทัศนะอิสลามเพราะการอ่านยังเป็นอายะแรกที่พระองค์อัลลอฮฺ  ทรงประทานแก่มนุษยชาติให้มนุษย์เป็นผู้ที่ฉลาดและมีเกียติร  กว่าสัตว์โลกชนิดอื่น

          ฉนั้นผมและเพื่อนของผมคนนี้ก็เลยสรุปพร้อมกันว่าการอ่านเป็นการแสวงหาความรู้ที่ดีที่สุดแต่อย่างไรก็ตามเรามิอาจละทิ้งการแสวงหาความรู้ด้วยกับการถามเช่นเดียวกัน 

พอเสร็จจากการนอนคุยต่างคนก็อ่านดุอาฮฺ แล้วก็หลับไปพร้อมกับอิ่มเอิบ  พร้อมรอเวลารุ่งส้าง เพื่อเข้ามาทำงานในวันรุ่งขึ้น

 และท่านอื่น ๆ มีความเห็นอย่างไรบ้างครับ