มนุษย์เรานั้นเมื่อวันเวลาเปลี่ยนไป อายุที่นับวันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อันนี้เป็นธรรมดาของมนุษย์ที่เรียกว่าชอบทุกอย่างที่มีจำนวนมากๆเช่น ทรัพย์สิน เงิน ทอง และบางคนมีภรรยาหลายๆคน แต่ที่รับไม่ได้และไม่ค่อยยอมรับหรือรับไม่ค่อยได้ว่าตัวเองแก่ลง หรืออายุมากขึ้นหากใครมาทักว่าแก่เนี้ยะรู้สึกไม่ค่อยดี แต่ถ้ามีมาทักว่าหน้าดูเด็กจังก็ยิ้มได้ทั้งวันทั้งๆที่รู้นะว่าตัวตนที่แท้จริงนั้นเป็นอย่างไรแต่ก็ชอบและทำให้สบายใจ สมองในส่วนของการสั่งการก็ลดน้อยถอยลง อย่างเช่นผู้เขียนเองบางครั้งจะเดินไปจะหยิบอะไรสักอย่างแต่จำไม่ได้ต้องนั่งนึกหรือย้อนกลับไปทบทวนใหม่ว่าจะหยิบอะไรอย่างนี้เป็นต้น แต่ว่าหากมีเจ้าหนี้จำได้หมดไม่ลืม ที่แย่ในบางคนลืมกินข้าวก็มี หรือกรณีเดินทางไปใหนๆลืมกระเป๋าสตางค์ ดีที่ไปกันหลายๆคนเลยช่วยไว้ได้
แต่คงไม่มีใครนะที่ถึงขนาดถึงกับลืมลูก สามี ภรรยา หรือว่าลืมบ้าน เพราะว่าลืมอย่างอื่นนะลืมได้แต่ลืมสิ่งสำคัญคงจะมีปัญหาแน่นอน
