วิงวอน

จงคืนป่ากลับมาให้ข้าเถิด
ข้ากำเนิดเกิดกายใกล้ป่าเขา
เกิดกับป่าอยู่กับป่ามาแต่เยาว์
แล้วใครเล่าเข้ามาพรากป่าไป

พวกใจต่ำเหยียบย่ำธรรมชาติ
เพียงเพื่อสร้างอำนาจความบาตรใหญ่
เห็นแก่ตัวชั่วฉลผลกำไร
มองไม่เห็นหัวใครในสายตา

ป่าถูกไฟบรรลัยกัลป์มันเผาผลาญ
ชนหมู่มารรุกล้ำทำลายป่า
ประเทศไทยใสสดหมดราคา
เมื่อสัตว์ที่มีค่ามาสูญพันธุ์

โค้นตัดไม้เหมือนขายชาติอนาถนัก
ขอแช่งชักชั่วโฉดโหดมหันต์
สรรพสัตว์แซ่ซ้องร้องรำพัน
ให้บาปนั้นมันสนองตัวของคน

สัตว์จะอยู่อย่างไรไม่มีป่า
พี่น้องข้าถูกล่าไล่ให้สับสน
ต้องหลบลี้หนีเร้นเป็นกังวล
เลือดหลั่นล้นทนท้อทรมาน

วิงวอนไหว้คนไทยได้โปรดเถิด
ผู้ประเสริฐสมล้ำคำกล่าวขาน
พระคู่วัดสัตว์คู่ป่ามาช้านาน
คืนผืนป่าอย่ารุกรานเป็นทานธรรม

ณรงศักดิ์  นุรักษ์ (สุราษฎรธานี)
ที่มา สโมสรสมานมิตร นิตยสารสกุลไทย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

89642

เขียน

10 Apr 2007 @ 23:45
()

แก้ไข

11 Feb 2012 @ 18:08
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
อ่าน: คลิก