[ภาพจาก BC Translink ] 

เคยเล่าเรื่องระบบข่นส่งมวลชนของที่นี่ไปบ้างแล้ว ว่าเอื้ออำนวยต่อคนพิการและผู้สูงอายุมากๆ (คลิกเพื่ออ่านบันทึกเก่าได้ที่นี่ค่ะ)

วันนี้จะมาเล่าถึงอีกโครงการหนึ่งที่น่าเอาเป็นแบบมากๆค่ะ ชื่อโครงการ 

Poetry-in-Transit หรือ บทกวี ระหว่างการเดินทาง

บนรถเมล์ และ รถไฟฟ้าหลายคันจะมีโปสเตอร์อย่างรูปด้านล่าง  ปีนึงมีทั้งหมด 16 บทกวี 16 โปสเตอร์ค่ะ

[Originally posted by  Heidi Greco of Out on the Big Limb Blog]

ผู้โดยสารเบื่อๆมองๆในรถแทนที่จะเจอแต่โฆษณาขายของก็จะมาเจอบทกวีเหล่านี้แทน 

โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนทางด้านเงินทุนโดย the Canada Council for the Arts แล้ว ขสมก. หรือ TransLink  เป็นฝ่ายบริจาคพื้นที่ให้ติดโปสเตอร์โดยไม่คิดเงิน ส่วนหน่วยงานที่จัดประกวด และ คัดเลือกบทกวี รวมทั้งจัดทำโปสเตอร์คือ the Association of Book Publishers of B.C. ค่ะ

โครงการ Poetry-in-Transit นี้มีมา 10 ปีแล้วค่ะ มีบทกวีที่เข้าร่วมโครงการ 161 บท เขียนโดยกวี 151 ท่าน จาก 32 สำนักพิมพ์

ปีๆนึงมีผู้โดยสารที่ได้อ่านบทกวีเหล่านี้ถึง 260,000 คน

ขอเสริมว่าเท่าที่เห็นมา โฆษณาบริการหรือสินค้าต่างๆจะติดอยู่ที่ด้านนอกรถ (ท้ายรถ และ ด้านข้าง) ส่วนพวกโปสเตอร์ที่ติดด้านในนั้นมักจะเกี่ยวกับการรณรงค์ทางด้านสังคมมากกว่าค่ะ

เท่าที่จำได้ก็จะมี โปสเตอร์รณรงค์เรื่อง safe sex, ให้ผู้ปกครองคุยกับลูกเรื่องยาเสพติด, ให้วัยรุ่นไม่อายที่จะถามเรื่องโรคติดต่อทางเพศ, เรื่องการกลับไปเรียนหนังสือ ไม่ต้องอายถ้าอายุมากแล้วยังอ่านภาษาอังกฤษไม่ออก ฯลฯ)

ซึ่งจริงๆถ้าทางขสมก. เห็นแก่รายได้ เค้าเอาพื้นที่ภายในรถเหล่านี้ขายให้ทางบริษัทเอกชนโฆษณาสินค้าก็ได้

แต่นี่ทางขสมก.เลือกที่จะบริจาคและใช้พื้นที่เพื่อประโยชน์ส่วนรวม 

แบบนี้น่าชื่นชมนะคะ 

ในฐานะที่เป็นผู้โดยสารคนหนึ่ง พูดได้เต็มปากว่าชอบโครงการนี้มากค่ะ บทกวีที่เค้านำมาให้อ่านก็มักจะใช้ภาษาง่ายๆ เป็นเรื่องชีวิตประจำวัน  อย่างเช่นบทที่นำมาให้ลองอ่านด้านล่างนี้ค่ะ ผู้เขียนเห็นรถเก็บขยะ พนักงานเก็บขยะแล้วก็คิดขึ้นมาว่า จริงๆคนเหล่านี้มีความสำคัญมากๆ แต่เรามักจะไม่เห็นค่าของพวกเค้า  พวกเราไม่เป็นโรค บ้านเมืองมีความเรียบร้อยก็เพราะพวกเค้า 

ชื่อบทกวี ก็แปลได้สองแง่ค่ะ แปลตรงตัวคือ "นี่คือขยะ" หรือ แปลว่า "นี่แหละ มันช่างไร้ค่าเหลือเกิน" (มันคือขยะ หรือ มันคือคนเก็บขยะ) หรือ "ไม่ได้เรื่อง" (rubbish)

ลองอ่านดูนะคะ

------------------------------------------------------ 

Disease would be endemic
Were not garbage collected,
Rats would not be gotten rid.
A great city, thus, was saved.
The way to honor, thus, is paved
By the routes of garbage trucks.

       <p><font color="#800000"><em>--William Kirk Floyd, "This is Garbage," first-prize winner</em></font></p><p><font color="#99cc00"><strong>------------------------------------------------------ </strong></font></p><p> </p><p><img src="http://thetyee.ca/Books/2006/11/28/kelownabus.png" border="0" width="200" height="189" loading="lazy"> <font color="#808080">[ภาพจาก <a href="http://thetyee.ca/Books/2006/11/28/Poetry/" title="http://thetyee.ca/Books/2006/11/28/Poetry/">Tyee Books</a> ]</font></p><p>(อ้างอิง: <a href="http://thetyee.ca/Books/2006/11/28/Poetry/" title="http://thetyee.ca/Books/2006/11/28/Poetry/">นสพ. Vancouver Sun</a>, <a href="http://www.canada.com/vancouversun/news/story.html?id=24784a5c-cffd-4b0e-862c-fc12b06d6a6f">Tyee Books  </a>และ <a href="http://www.books.bc.ca/poetry.php">BC Book</a>)  </p>