วันนี้ อยากจะเล่าถึงการที่ได้มีโอกาสเป้นผู้สังเกตการ์ณประชุม ระดับสูงของที่แห่งหนึ่ง คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์
1. การประชุมมีการนำเสนอ ผลการทำงานในรอบเดือนที่ผ่านมา ก็เป็นการดีที่นำเสนอ แต่ อย่างไรก็ตามเมื่อมีการนำเสนอ ปัญหาที่เกิดขึ้น ก็มีการนำเสนอว่า งานยาก ไม่น่าทำ (ทั้งที่มีการคิดราคา มากกว่าเดิมหลายเท่า) มันเป็นการแสดง แนวความคิดของผู้นำเสนอ ว่าไม่มีทักษะการปรับปรุง มีอะไรยาก ก็บ่ายเบี่ยง ในการแข่งขันปัจุบัน ต้องมองว่า ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ งานที่ยาก ไม่อยากทำ มันไม่ใช่ปัญหา เราต้องหาวิธีการที่ทำให้ง่ายขึ้น ออกแบบกระบวนการ วิธีการ ให้สามารถทำได้ไว ขึ้น และ ง่ายขึ้นแทน
2 มีการนำเสนอปัญหาที่เป้นเรื่อง เล็กๆ เช่น นำดื่มมีไม่พอทาน มันเป้นการแสดงถึง การนำเรื่องที่เล็กๆ มาคุย โดยที่ผู้บริหารระดับกลางไม่อก้ไขปัญหา ปล่อยให้ปัญหามีการนำมาคุย ไม่ใช่เป้นการแก้ไขไม่ได้ แล้วถึงจะนำขึ้นมาคุย กลับยิ่งไปกว่านั้น คนที่นำเสนอ คิดว่า จะเป้นเวทีที่ได้ฟ้องเจ้านายได้ว่า มีปัญหาอะไร แต่กลับไม่ได้คิดว่าจะเป้นการทำร้ายตนเองต่างหาก
3เรื่องที่นำเสนอในส่วนของปัญหา จะมีแร่การนำเสนอของปัญหามที่เกิดจากชาวบ้านหรือคนอื่น กลับไม่นำเสนอปัญหาที่เกิดจากตนเอง
ทั้งหมดนี้แสดงถึงทัศนคติขอคนที่นำเสนอ และ ผุ้บริหารที่ดูแลลูกทีมของเขา
เพื่อๆ มีความเห้นอย่างไร ที่จะแนะนำองค์กรที่ผมไปพบได้บ้าง
เหตุทีเห็นก็เพระ เข้าไปช่วย องค์กรเห้นนี้ทำระบบ Iso อยู่ ....
เรียนท่านดนัย
มาให้กำลังใจครับ
อาจต้อง ทัมใจ และ ทำใจ
แบบไทยๆครับ ไม่สนใจปรับ/ปรุง/พัฒนา ตนเอง
ISO เป็นกิจกรรมที่เป็นแนวทางที่ดี แต่ต้องเติมเสริม ความเป็น "ฅน" ปนกับ "มนุษยสัมพันธ์" และ "วิถีพุทธ" โดย "ทำวัตร ทุกวัน ทุกกิจกรรม" หรือ แปลเป็นไทยว่า AAR เป็น นิจศีล ครับ
กระบี่อยู่ที่ใจ ใจอยู่ที่กระบี่
ใช้กระบี่โดยไร้ใจ เท่ากับสังหารตนเอง