ทะลายกำแพงตนเอง ด้วยการให้ผู้อื่น

 ช่วงตั้งแต่สัปดาห์ที่ผ่านมา สำนักหอสมุด ม. นเรศวร เริ่มต้นคึกคัก กับ กิจกรรมบัดดี้ที่รัก กิจกรรมที่ทำให้เพื่อนร่วมงานรู้จักเทคแคร์ ดูแล เอาใจใส่เพื่อนร่วมงานกันเอง ดิฉันคิดว่าเป็นการค่อยๆเปิดประตู หรือหน้าต่างใจ ไปสู่ผู้อื่น --- เป็นธรรมดา ไม่ว่าหน่วยงานไหน ย่อมมีคนชอบ รัก เกลียด ชัง หรือเหม็นหน้า แต่คนเราต้องทำงานร่วมกัน การจะให้รักกัน หรือดีกันภายในวันเดียว มันก็เป็นไปไม่ได้

ดิฉันเริ่มสังเกตความเคลื่อนไหวของคนห้องสมุด มันก็น่าแปลกมากๆ ตั้งแต่เริ่มกิจกรรมนี้ปีที่แล้ว -- มีหลายคู่ทีเดียว ที่ไม่ค่อยชอบกัน แต่จับคู่ได้บัดดี้ ต้องเทคแคร์เขาโดยไม่ให้เขารู้ บางคนได้บัดดี้ที่ไม่อยากเทคเลย แต่ก็จำต้องเทค ถือเป็นการเปิดหน้าต่างใจส่วนหนึ่ง ถึงไม่ชอบเค้า ... แต่ก็เริ่มเปิดใจรับบ้าง ดิฉันว่ากิจกรรมนี้มีข้อดีตรงนี้ เพราะเมื่อความตะขิดตะขวงใจ ความไม่อยากคุยกันเริ่มถูกทำลายลงด้วยความรู้สึกดีๆ ( แม้จะเพียงน้อยนิด) มันอาจเป็นการเริ่มต้นไปสู่ การประสานงานกันในหน้าที่ได้ดีขึ้น

สำหรับปีนี้ คาดว่าคงมีหลายคู่ เมื่อเฉลยบัดดี้แล้ว คงจะต้องฮา และอึ้ง บวกทึ่ง ที่พูดนี่ดิฉันไม่รู้หรอกค่ะ ว่าใครจับได้ใครบ้าง แต่เท่าที่สังเกตกริยาอาการ สีหน้าบางคน เวลาจับชื่อได้ใคร แหม.... มีทั้งกรี๊ดดังๆ กรี๊ดเบาๆ ว้า! โฮ่ย ! เฮ ! ทั้งหัวเราะ ยิ้ม เฉย หรือบางคนเปิดอาการวิตกทันทีก็มี -- เชื่อไหมคะ ว่า มีหลายคนเลยล่ะ มีบัดดี้ที่เราต้องดูแลเค้าแล้ว ยังอยากจะเทคแคร์คนอื่นที่ไม่ใช่บัดดี้ตัวอีก มีการแอบแฝง เพราะอยากให้ด้วยใจ หรือด้วยความสงสารที่ไม่มีบัดดี้มาเทคแคร์ซักที  ซึ่งก็ดีเหมือนกันนะ บ้างก็พยายามหาข้อมูลว่าเขาชอบอะไร อยากได้อะไร เรียกว่าทำให้มีความสุขกันถ้วนหน้า -- รับรองตอนเฉลยต้องฮากันสนุกแน่

** อ่านจบแล้ว อย่าลืมไปเขียนต่อที่ blog  http://gotoknow.org/blog/sunisaphom/85419  ของสุนิสานะคะ ว่า วันนี้ได้ดูแลบัดดี้คุณยังไงบ้าง อิอิ