ของขวัญวันแม่
ผมถอยรถคันใหม่ป้ายแดงให้แม่ เป็นคันแรกและคงจะเป็นคันสุดท้ายในชีวิตของผม ที่ซื้อให้แก่ผู้เป็นแม่ รถเข็นใหม่แกะกล่องคันเล็กๆมาได้ถูกที่แต่ไม่ถูกเวลา ตั้งใจจะซื้อให้ในวันแม่ แต่วันนี้ผมคิดว่ามีความจำเป็นต้องใช้แล้ว เหมาะสมและมีประโยชน์กับแม่เป็นอย่างยิ่ง
ในชีวิตของผมไม่เคยซื้อของขวัญให้แม่เลย “วันแม่”ผมจะมีแต่พวงมาลัยดอกมะลิและเงินที่มอบให้แม่เท่านั้น ไม่เฉพาะแต่วันแม่หรือวันสำคัญอื่นๆเท่านั้น แต่ผมจะนำเงินเดือนส่วนหนึ่งให้แม่ทุกเดือน อย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง แม้จะเกษียณอายุราชการแล้วก็ตาม
แม่มีอาการอ่อนระโหยโรยแรง การเจ็บไข้ได้ป่วยไม่มี ถึงอย่างไรก็ต้องเดินทางไปพบหมอตามนัด เพื่อดูภายในปอดและการเต้นหัวใจ ตลอดจนความดันโลหิต รวมทั้งอาการข้างเคียงหลังจากที่แม่ล้มเมื่อหลายเดือนก่อน
แม่ได้นางบริบาลคนใหม่ เท่าที่ผมสังเกตแม่กับคนดูแลคนนี้น่าจะอยู่ในช่วงของการปรับตัว เข้าหากัน เพื่อจะได้อยู่ด้วยกันอย่างใกล้ชิด นางชื่อว่าดาวรุ่ง มาจากบริษัทเดียวกันกับนางบริบาลคนที่แล้ว
ซึ่งต่างกันทั้งอายุ บุคลิก การพูดจา และการทำอาหาร ก็เหมาะสมแล้วที่นางเป็นเพียงฟรีแลนซ์ รับงานหรือเลือกงานเป็นเคจๆไป ตามแต่บริษัทจะหาให้ จึงไม่มีความจำเป็นจะต้องเป็นมืออาชีพมากนัก
ดังนั้น ผมจึงไม่แน่ใจว่านางจะเป็นดาวรุ่งได้นานแค่ไหน เพราะแม่ออกอาการรำคาญเล็กน้อย ถ้านางพูดซ้ำแซะมากเกินไป ผมต้องคอยบอกแม่ว่า คนดูแลเขาเป็นห่วง เขาต้องการให้แม่กินดีอยู่ดี กินอิ่มนอนหลับ เขาพูดอะไรก็อย่าไปบ่นเขาเลย
เดือนนี้ผมสังเกตพบว่า นอกจากแม่จะแรงน้อยถอยลง แม่ยังพูดน้อยลงอีกด้วย ความทรงจำเริ่มค่อยๆจางหายไป หลายคนมองว่าแม่เป็นอัลไซเมอร์เยอะแล้ว แต่ผมว่าไม่น่าจะถึง ๖๐% เพียงแต่ว่าสมองของแม่จะเสื่อมถอยไปตามอายุนั่นเอง ซึ่งพบกันได้ทั่วไปในผู้ที่สูงอายุแบบนี้
แม่ยังจำหลายสิ่งหลายอย่างได้ดี โดยเฉพาะชื่อญาติพี่น้อง รายการอาหาร สถานที่ โดยเฉพาะยาประจำตัว ที่แม่จะถามทุกครั้งที่กินข้าวเสร็จเรียบร้อย แม่จะเรียกร้องหายาก่อนนอนทุกคืน เพราะกินแล้ว แม่จะหลับพักผ่อนได้นาน ซึ่งผมเข้าใจว่าแม่เองก็คงอยากจะฟื้นตัวและมีเรี่ยวแรงมากกว่านี้
บางครั้งรู้สึกใจหาย เมื่อเห็นแม่เดินทรงตัวอย่างช้าๆ การซื้อรถให้แม่นั่งพักผ่อนบ้างจะช่วยให้แม่เปลี่ยนอิริยาบถ เหมือนแม่จะได้ผ่อนคลาย แม่จึงพูดกับผมว่า วันนี้ซื้อลอตเตอรี่ให้แม่ด้วยนะ
“แม่อยากได้เลขอะไรล่ะ” ผมถาม
“๘๓๖” แม่บอก
แม่มาบอกผมในตอนที่สลากกินแบ่งรัฐบาลใกล้จะออกแล้ว ผมรีบโทรสั่งซื้อจากคนที่รู้จักกัน ได้เลขท้าย ๙๓๖ พอตกเย็น เลขท้ายสองตัวออก ๒๖ ก็ถือว่าฉิวเฉียดไปนิดเดียว
เช้านี้ผมมองตัวเองในวัย ๖๓ ปีที่เตรียมตัวเข้าสู่การเริ่มต้นของวัยชรา ยังพอมีพลังวังชาเข็นรถให้แม่วัย ๘๗ ปีนั่งชมทิวทัศน์และสัมผัสบรรยากาศรอบบ้านได้อย่างสบายๆ ขอบคุณปัจจัยแวดล้อมทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ผมมีวันนี้ วันที่ช่วยเติมเต็มความรู้สึกดีๆให้ชีวิต
ไม่รู้ว่าผมกับแม่ใครจะไปก่อนกัน แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญที่ต้องเก็บเอามาคิด ขอแค่คิดว่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่า และทำทุกวันให้ดีที่สุดก็พอ
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๗ กรกฎาคม ๒๕๖๘
