กาพย์มัณฑุกคติ
(มีคำดำเนินไปดังกบเต้น)
๑ บท มี ๔ บาท
บาทละ ๒ วรรคว รรคละ ๖ พยางค์
ท้ายวรรค ๓ กับ ๔,
๔ กับ ๖, และ ๗ กับ ๘ ไม่สัมผัสกัน
บาทแรก บังคับ ครุ ลหุ
ล ล ค ล ค ค..
๏ คติว่าประสาสัตว์
ผิจะกัดก็ป้องตน
แต่พวกสัตว์กินเลือดคน
สัตว์ด้วยกันนั้นแสนร้าย
ชีวิตอยู่ด้วยเบียดเบียน
สะอิดสะเอียนพวกเลือดเย็น
การดำรงชีพจำเป็น
สืบชีวีด้วยบีฑา
— แดนคนธรรพ์
--------
กาพย์มัณฑุกคติ
(ท้ายวรรค ๓ กับ ๔,
๔ กับ ๖, และ ๗ กับ ๘ ไม่สัมผัสกัน)
* โดยทั่วไป กาพย์,ฉันท์
วรรค ๓ กับ ๔ และ ๗ กับ ๘
จะ ส่ง-รับสัมผัสกัน หรือไม่ก็ได้ ครับ
** บาทแรก (2 วรรค) บังคับ ครุ ลหุ
ล ล ค ล ค ค...ล ล ค ล ค ค
@ ผลิประโยชน์ สิเพื่อผอง
มุลุปอง ขจัด"กู"
จงธรรม ตระหนัก เรียนรู้
นำปฏิบัติ ชัด"จริงใจ"
เมตตารัก ต่อทุกผู้
ปันแบ่งสู่ ผู้"ระทม"
ธ ประทาน พรอุดม
นี่แหละสวรรค์ ณ แดนดิน
*** อำ ใอ ไอ เอา
แม้เป็น สระเสียงสั้น แต่
สามารถ ใช้เป็น ครู/ลหุ ได้
เว้นว่า มี วรรณยุกต์ กำกับ
จะนับเป็น ครุ
