รศ. ดร. สุธีระ ประเสริฐสรรพ์ ส่งบทความภาษาอังกฤษ   ที่ผมขอให้ชื่อว่า “ฝัน ๓๐ ปีของเติ้ง” ดังนี้ 

ผมตีความว่าเป็น “ฝันสร้างจีนเป็นประเทศอุตสาหกรรม” ที่เราเห็นแล้วว่า ในเวลา ๓๐ ปี (คริสตทศวรรษ 1980s – 2010s) เห็นผลทันตา   ที่ผมขอตีความต่อว่า   ผลสำเร็จนั้นขึ้นกับปฏิบัติการที่ถูกต้อง ได้แก่ 

  • ปฏิรูปการศึกษา    ในเอกสารบอกว่า ในชั้นมัธยม เน้นคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ และวิศวกรรมศาสตร์เป็นฐาน   เริ่มจากหนุนการพัฒนาครูในด้านนี้
  • ส่งนักเรียนไปศึกษาต่อใน ๔ ประเทศ ด้านครู และวิศวกรรมศาสตร์  คือ สหรัฐอเมริกา  อังกฤษ  แคนาดา และญี่ปุ่น   
  • มีการพัฒนานโยบายและการปฏิบัติตามนโยบายนี้อย่างต่อเนื่องโดย เจียงเจ๋อหมิน   หูจิ่นเทา   และสีจิ้นผิง
  • บทความสรุปว่า หัวใจคือ ภาวะผู้นำ (leadership)  และ การปกครองโดยคุณธรรม (meritocracy)      

ผมขอแหล่งที่มาของเอกสารจาก ดร. สุธีระ  ท่านไม่มี    แค่ก็ได้กรุณาถาม ChatGPT ให้ช่วยสรุป   ดังนี้ 

Please summarize the vision of China's leaders since Deng Xiaoping on the use of engineering and mathematics to industrialize the nation. How was the vision initiated? What were the new initiatives on engineering education introduced by following leaders?

ChatGPT พูดว่า:

ChatGPT

The vision of China’s leaders, starting with Deng Xiaoping, focused on leveraging engineering and mathematics as key drivers of industrialization, technological progress, and economic modernization. This vision evolved through successive leaderships, with each leader contributing new initiatives to develop engineering education and technological innovation.

1. Deng Xiaoping (1978–1992): Economic Reforms and "Four Modernizations"

Vision Initiated: Deng Xiaoping is credited with launching China’s era of reform and opening-up in 1978, aiming to modernize four key sectors: agriculture, industry, defense, and science & technology. Engineering and mathematical education were seen as critical to driving these modernizations.

Role of Engineering and Mathematics: Deng’s administration encouraged technical education, expanded research institutions, and promoted scientific exchange with the West. Engineering and mathematics were prioritized as they were necessary for infrastructure projects, industrial efficiency, and technological self-reliance.

Key Initiative: The establishment of Special Economic Zones (SEZs), like Shenzhen, which served as experimental areas for industrial growth and tech innovation, benefitted directly from a technically skilled workforce and solid engineering foundations.

2. Jiang Zemin (1993–2003): Technological Upgrading and "Go Out" Strategy

Focus on Higher Education: Jiang Zemin emphasized the importance of science and technology for economic development. He supported the expansion of universities, particularly those with engineering programs. His policies contributed to upgrading China's technical capabilities in industries such as manufacturing, electronics, and transportation.

"211 Project" and "985 Project": These initiatives, launched in the mid-1990s and early 2000s, aimed to raise the global ranking of Chinese universities by investing in top-tier institutions, many of which focused on engineering and applied sciences. These projects improved the country's research output and global competitiveness in STEM fields.

"Go Out" Strategy: As China industrialized, Jiang also encouraged enterprises to expand internationally, leveraging the skills of Chinese engineers to compete on the global stage in sectors like infrastructure, telecommunications, and manufacturing.

3. Hu Jintao (2003–2013): Innovation and Knowledge Economy

Building a Knowledge Economy: Hu Jintao’s administration recognized the need to move from an industrial economy to an innovation-driven knowledge economy. Science and technology became central to this shift, with a greater emphasis on research, development, and innovation (R&D).

"Medium- to Long-Term Plan for Science and Technology (2006-2020)": This plan aimed to turn China into an innovation-led country by 2020. Engineering education and R&D were emphasized in key areas such as nanotechnology, aerospace, biotechnology, and clean energy. The goal was to reduce reliance on foreign technology and nurture domestic innovation.

Educational Reforms: Hu’s era witnessed an increased focus on STEM education and fostering world-class universities to produce a technically proficient workforce, critical for driving high-tech industries.

4. Xi Jinping (2013–Present): Engineering for Technological Superpower

"Made in China 2025": One of Xi’s most significant industrial visions is the "Made in China 2025" initiative, launched in 2015. It seeks to transform China into a manufacturing and technological superpower, emphasizing advancements in areas such as robotics, AI, aerospace, and new materials. Engineering and technological expertise are essential to achieving these ambitions.

"Double First-Class Initiative": Building on earlier education reforms, this initiative, launched in 2017, continues to raise the standards of China’s universities, particularly in engineering, natural sciences, and mathematics, to cultivate a global elite workforce.

Focus on Self-Reliance in Key Technologies: Xi has also prioritized self-reliance in critical technologies like semiconductors, AI, and 5G. Engineering education and innovation play a vital role in securing China's technological sovereignty amid growing competition with the West.

Conclusion

The vision of China’s leaders, from Deng Xiaoping to Xi Jinping, has consistently emphasized the role of engineering and mathematics as foundational to the country’s industrial and technological development. This vision has evolved from basic industrialization under Deng to the pursuit of high-tech leadership and innovation-driven growth under Xi. Each leader introduced reforms to bolster engineering education and R&D, ensuring that China’s workforce remains at the forefront of global technological and industrial advancements. 

แชทจีพีทีสรุปใน ๕ บรรทัดสุดท้ายไว้อย่างดี   ผมขอสรุปต่อว่า นี่คือพลังของการมองไกลและทำไกลเพื่อผลในระยะยาวและต่อเนื่อง    ที่ผู้บริหารประเทศไทยพึงสนใจ   

สิ่งที่เราต้องก้าวข้ามคือ การต่อสู้กันทางการเมืองเพื่อผลระยะสั้น    และการลุ่มหลงอยู่กับอุดมการณ์เชิงทฤษฎีแบบตายตัว       

วิจารณ์ พานิช

๗ ต.ค. ๖๗