มิติสุนทรียพลานามัย WAC Art
Wellbeing-Healthy Aesthetic Creation Art
วิรัตน์ คำศรีจันทร์
วงจรการเสริมพลังนำทางพลวัตภูมิชีวิตและฐานชีวิตสุขภาวะสังคม บริบทปฏิบัติการพหุลักษณ์ข้อมูล พหุลักษณ์วิทยาการ พหุลักษณ์การออกแบบวงจรการวิจัยและวิธีวิทยาการวิจัย การบูรณาการการพัฒนา ‘ศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์’ Arts-Science Culture for Cummulative Evolution พลวัตระบบสื่อบูรณาการพหุสัญญะมุขปาฐะ สร้างสรรค์และเสริมพลังปัญญาปฏิบัติ เลือกสรรสุขภาวะภูมิชีวิตพหุลักษณ์สังคม หลังยุคสมัยวิทยาการเทคโนโลยีและการศึกษาก้าวหน้า สู่สุขภาวะพหุลักษณ์สังคมและสาขาวิทยาการ พลวัตสุขภาพ คน สังคม ทรัพยากรถิ่นฐาน ให้เป็นปัจจัยทุนความมั่นคง ยั่งยืน มั่งคั่ง ศานติสุข สวัสดิภาพ งดงาม พอดี
สื่อประกอบการพัฒนาชุมชนสุนทรียปัญญากร ชุมชนพหุปัญญา การพัฒนาเครือข่ายและชุมชนวิจัยเชิงปฏิบัติการ PAR-CER ประเทศไทย การจัดแสดงนิทรรศการศิลปะ ‘สรรพยศิลป์’ ‘ART PANACEA’ ของเครือข่ายพหุภาคส่วน พหุภาคี มูลนิธิฮักเมืองน่าน โรงพยาบาลน่าน วิทยาลัยชุมชนน่าน หออัตลักษณ์น่าน สล่ากึ๊ด บริษัทประกอบการธุรกิจเชิงสังคม บ้านสุดกองดี ศิลปินแห่งชาติ ศิลปินจัดวางนานาชาติ นักศิลปะบำบัดและนักศิลปะจัดดอกไม้ กลุ่มสล่าและศิลปินอิสระเมืองน่าน แพทย์และบุคลากรสุขภาพโรงพยาบาลน่าน โรงเรียนศิลปะและดนตรีเยาวชน กลุ่มศิลปินอิสระ บ้านสังคมศิลป์ สันป่าตอง เชียงใหม่
This answers my question on ‘Arts in Healthcare’ and I am hopeful that arts can contribute more.
Some years ago, I had conversations about putting artworks along ‘popular walks’ (or joggers’ tracks) as tourists attractions and (with selected themes) as health awareness campaign. The idea didn’t go far. Back then local governments were busy with garbage collection and ‘cleaning streets’ programs. (Perhaps, due to limited allocation of fund from the National government in Bangkok.)
It’s great to see another thread of ‘Arts in Healthcare’. Thank you.
ชอบมากเลยครับ ‘Arts in Healthcare นี้น่ะ
นอกจากการสามารถใช้สร้างเสริมทางสุขภาพแล้ว ปัจจุบัน ก็มีผลการศึกษาวิจัย รายงานการค้นพบ และผลภาคปฏิบัติ ที่แสดงให้เห็นได้อย่างดีมากยิ่งๆขึ้นของการที่ ‘ศิลปะ’ เป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งของสุขภาพอยู่ในตนเองโดยตรงเลยทีเดียว ผมนำเอาคำว่า ‘มิติสุนทรียพลานามัย’ มาใช้ในมิตินี้ แล้วก็ค่อยสร้างวงจรปฏิบัติการ ศึกษา ระบุ จำแนก จัดระบบ จากข้อมูลเชิงปฏิบัติการ อย่างที่เห็นส่วนหนึ่ง ในเพจนี้ครับ
เมื่อปีที่ผ่านมา ผมจัดองค์ประกอบของสวนสาธารณะในเมืองสันป่าตอง เชียงใหม่ กิจกรรมชีวิตโดยทั่วไปในสวนสาธารณะ กิจกรรมกาดนัดชุมชน แมกไม้ เกาะกลางน้ำ แล้วก็จัดองค์ประกอบลานศิลปะเข้าไป ทั้งหมดพอได้หยิบยกเป็นงานศิลปะและเป็นโอสถสุนทรียพลานามัย แล้วเชิญท่านนายอำเภอ นายกเทศมนตรี นักวิชาการผู้นำหลายสาขาจากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ และจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช กำนัน พ่อหลวง และผู้นำองค์กรนโยบายทางสุขภาพ ร่วมกันเป็น ‘หมอสุนทรียปัญญากร’ ลงนามแผ่นใบสั่งโอสถสวนสาธารณะ มอบสวนสาธาณะเป็นโอสถสุขภาวะมูลฐาน โอสถสุขภาวะนิเวศ และแหล่งกิจกรรมชีวิตสร้างสุขภาวะเศรษฐกิจสังคมฐานสุนทรียพลานามัย ส่งสัญญาณกับทุกฝ่าย ให้เห็นแนวคิดแนวปฏิบัติที่จะมีนัยสำคัญต่างออกไปจากเดิม
นักปกครองและนักบริหารท้องถิ่น ก็มิใช่เพียงผู้คอยรักษาสถานที่ เก็บขยะ ประชาชนก็ไม่ใช่มีเพียงยารักษาโรค หมอ และโรงพยาบาล ให้การดูแลรักษาสุขภาพในยามเจ็บป่วย แต่มีโอสถสุนทรียพลานามัย โอสถสวนสาธารณะของเมือง กิจกรรมเศรษฐกิจที่ดีของเมือง ที่ใส่ใจองค์ประกอบทางสุขภาพและการสรัางสวัสดิภาพแก่ประชาชน เป็นแหล่งจรรโลงความงอกงามของชีวิต บริบาลและเสริมพลังสุขภาพดี ที่ดีมากต่อชีวิตทุกคนอีกด้วย เป็น Art as Healthy Wisdom Practice และจะมีส่วนเพิ่มประสิทธิภาพแก่ระบบสุขภาพและอีกหลายด้านครับ