ในการประชุมคณะกรรมการกิจกรรมเพื่อสังคมของบริษัทแห่งหนึ่ง   มีการขออนุมัติใช้เงินหนุนกรมทรัพยากรน้ำบาดาล จัดทำระบบน้ำบาดาลสำหรับใช้และดื่ม ในพื้นที่กันดารห่างไกลแห่งหนึ่ง    ใช้เงิน ๒.๔ ล้านบาท   ทำให้ผมนึกว่าน่าจะใช้วิธีทำถังเก็บน้ำฝนไว้ดื่ม    และขุดบ่อกักเก็บน้ำผิวดินไว้ใช้ทั้งหมู่บ้าน    ก็น่าจะเป็นกิจกรรมที่ยั่งยืนกว่า    รวมทั้งเป็นการหนุนให้ชาวบ้านรู้จักช่วยตนเอง และช่วยเหลือกันเอง    เหมือนที่สมัยเจ็ดสิบปีก่อนที่บ้านผมใช้น้ำบ่อผิวดิน และรองน้ำฝนเก็บไว้ดื่ม   

แต่ในพื้นที่ดังกล่าว ต้องเจาะน้ำบาดาลลึกถึง ๑ กิโลเมตร    ต้องมีหอเก็บและจ่ายน้ำที่ต้องมีสูบน้ำสำหรับส่งน้ำขึ้นไป ซึ่งต้องมีระบบไฟฟ้าจากแสงแดดที่ต้องมีระบบบำรุงรักษา   และหากไม่มีมีแดดติดต่อกันหลายวันก็จะไม่มีไฟฟ้าใช้สูบน้ำขึ้นถังเก็บน้ำ

เป็นระบบแห่งวัตถุนิยม อุปถัมภ์นิยม   แทนที่จะหนุนชาวบ้านให้นิยมพึ่งตนเอง 

วิจารณ์ พานิช 

๓ ก.ค. ๖๖   ปรับปรุง ๒๘ ก.ค. ๖๖