"โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร"

"โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร"

ทักษะการตั้งเป้าหมาย (Goal setting skill) เป็นเรื่องที่มีสำคัญต่อเด็กๆ แต่กลับโดนละเลยมากที่สุดจากคุณครู

เด็กไทยขาดทักษะในการตั้งเป้าหมาย ประโยคเดียวที่เกี่ยวข้องกับการตั้งเป้าหมายในชีวิตที่เด็กๆ ได้ยินจากผู้ใหญ่คือ "โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร"

"ผมอยากเป็นตำรวจ"

"หนูอยากเป็นหมอ"

หลังสิ้นสุดคำตอบเหล่านี้

เด็กๆ ถูกปล่อยให้ใช้เวลาอีกเกือบสิบปีในช่วงประถม-มัธยมต้น ไปกับชีวิตที่ไร้เป้าหมายว่าตัวเองเรียนไปเพื่ออะไร หลายคนลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตัวเองฝันจะเป็นอะไรในวัยเด็ก..

การตั้งเป้าหมายและการวางแผนเพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย เป็นศาสตร์ที่ควรได้รับการปลูกฝังตั้งแต่ยังเด็ก คุณครูสามารถแนะนำให้เด็กๆ สำรวจความชอบ สำรวจพรสวรรค์ รู้จักตั้งเป้าหมายระยะสั้น ซึ่งอาจจะเป็นเป้าหมายง่ายๆ หลายๆ เรื่อง เช่น

"สัปดาห์นี้หนูจะอ่านหนังสือให้ได้ 360 นาที"

"สัปดาห์นี้ผมจะวาดรูปให้ได้ 3 รูป"

"สัปดาห์นี้ผมจะเก็บเงินให้ได้ 100 บาท"

การตั้งเป้าหมายในชีวิตของนักเรียนเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ มันเหมือนกับการเขียนหนังสือเล่าเรื่องๆ หนึ่ง ที่นักเรียนเป็นผู้เขียน และพยายามทำชีวิตให้ happy ending ตามเรื่องที่เล่า

ครูมีหน้าที่เป็นบรรณาธิการของหนังสือเล่มนี้ และครูที่ดีจะคอยเป็นโค้ชชีวิต (Life coach) คอยติดตามการวางแผน และการทำตามเป้าหมายของเด็กๆ รวมไปถึงให้คำแนะนำเพื่อเชื่อมโยงเด็กๆ ให้ไปสู่เป้าหมายชีวิตระยะกลางและระยะยาวตลอดไป

ครูโต้ง