Diversional therapy เป็นการบำบัดด้วยกิจกรรมที่ผู้รับบริการมีความชื่นชอบ มีความสนใจ มีความต้องการที่จะทำกิจกรรมนั้นๆ เมื่อได้ทำแล้วจะทำให้ผู้รับบริการรู้สึกผ่อนคลาย สบายใจ มีความสุข เรียกว่า “Diversional activity” จะไม่เน้นการฝึก ไม่เน้นการเพิ่มทักษะ ซึ่ง Diversional activity ของผู้รับบริการแต่ละคนจะแตกต่างกันไป โดยการค้นหากิจกรรมที่เป็น Diversional activity ให้ผู้รับบริการแต่ละคนนั้น ผู้บำบัดจำเป็นต้องวิเคราะห์ความต้องการในการทำกิจกรรมของผู้รับบริการก่อน ค้นหาให้ได้ว่าจริงๆแล้วผู้รับบริการอยากทำกิจกรรมอะไร กิจกรรมอะไรที่ผู้รับบริการทำแล้วสามารถกลับมาตื่นตัว และสดชื่นได้อีกครั้ง ซึ่งผู้บำบัดอาจมีตัวเลือกให้ผู้รับบริการเพื่อเป็นแนวทางในการค้นหากิจกรรมที่ผู้รับบริการสนใจ เน้นให้ผู้รับบริการมีโอกาสในการเลือกกิจกรรมที่ตนเองสนใจ
ประโยชน์ของ Diversional therapy
- Independence (Self-esteem) : ผู้รับบริการได้รับอิสระในตนเอง ไม่ต้องพึ่งพิงใคร มั่นใจในตนเอง และเห็นคุณค่าในตนเอง
- Supportive environment : ผู้บำบัดสร้างสิ่งแวดล้อมที่สนับสนุนในการทำกิจกรรม
- Well-being : ทำให้เกิดความรู้สึกที่ดี สุขภาพที่ดี และความเป็นอยู่ที่ดี
Brief case
ผู้รับบริการเพศหญิง อายุ 30 ปี ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคจิตเภท (Schizophrenia) เรียนจบระดับ ม.5 ชอบไปเที่ยวห้างจนจำทางกลับบ้านไม่ได้ กลายเป็นคนเร่ร่อน มีประวัติเสพยา ไล่จับหน้าอกผู้หญิง ถูกตำรวจจับและส่งตัวไปที่โรงพยาบาลศรีธัญญา และส่งต่อมาที่สถานคุ้มครองคนไร้ที่พึ่งจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา 2 ปี 8 เดือน ปัจจุบันเลิกยาได้แล้ว ตอนนี้ป่วยเป็นโรคไบโพลาร์ (Bipolar) ซึมเศร้า (Depression) จิตเภท (Schizophrenia) ต้องทานยาทุกวัน และต้องทานยานอนหลับ ทุกวันนี้มีความสุขดี มีอารมณ์เศร้าบ้าง แต่ไม่เคยคิดฆ่าตัวตาย ทำกิจวัตรประจำวันต่างๆได้ด้วยตนเอง เวลาว่างชอบนั่งเฉยๆหายใจทิ้งคนเดียว ถ้าออกจากที่นี่อยากกลับบ้านไปเล่นเกมส์ ดูหนัง
- ข้อมูลจากการสังเกต : ผู้ป่วยยิ้มแย้มตลอด ให้ความร่วมมืออย่างดีเยี่ยม เข้าใจภาษาและทำตามคำสั่งได้ พูดคุยสื่อสารได้ปกติ ไม่ค่อยสบตา มีแววตาสดใส ไม่แสดงอาการเบื่อ กังวล หรือเศร้าหมอง และมีอารมณ์ขัน
- ข้อมูลจากการสอบถามผู้ดูแล : ผู้ป่วยไม่ค่อยอาบน้ำ ไม่ดูแลสุขอนามัยของตนเอง ทำให้มีแผลเต็มตัว ทางบ้านอยากรับกลับ แต่ประเมินแล้วไม่มีความพร้อม
- ข้อมูลจากการทำกิจกรรม Paper collage : มีสมาธิดี ไม่วอกแวก สามารถทำกิจกรรมได้จนเสร็จสิ้น เริ่มต้นและหยุดทำกิจกรรมได้เอง ใช้เวลาเหมาะสม เลือกสีที่จะใช้ในการวาดพื้นหลังได้เอง ในบางขั้นตอนผู้บำบัดต้องให้ Verbal cue เช่น เลือกรูปได้แล้วแต่ไม่ฉีก ผู้บำบัดจึงต้องบอกว่า “เลือกได้แล้วฉีกเลยค่ะ” จากนั้นผู้ป่วยจึงฉีกเองได้จนเสร็จ สามารถจัดองค์ประกอบของภาพต่างๆลงในกระดาษก่อนจะทากาวแล้วติด สามารถตั้งชื่อภาพแล้วเล่าเรื่องราวจากผลงานของตนเองได้
- การประเมิน Need assessment : ผู้ป่วยสามารถบอกความต้องการของตนเองได้ บอกได้ว่าอยากเล่นเกมส์ อยากระบายสีปูนปลาสเตอร์ อยากตัดกระดาษ อยากกลับบ้านไปหาแม่
- การสัมภาษณ์ตามหลัก MOHO : ผู้ป่วยไม่ได้ให้คุณค่ากับการทำกิจกรรม ชอบนั่งเฉยๆไปวันๆ แต่ถ้ามีกิจกรรมให้ทำก็ทำได้ แต่ช่วงนี้ไม่มี ถ้ากลับบ้านไปจะเล่นเกมส์ ดูหนัง อยากให้แม่ส่งเงินมาให้เพราะอยากกินขนม อยากกินแป๊ปซี่ กินแล้วมีความสุข อยู่ที่นี่ก็มีความสุขดี
- PERMA : P = วาดง่ายดี สนุก ไม่เคยทำมาก่อน ทำให้อารมณ์ดี มีความสุข , E = ได้ลงมือทำกิจกรรมด้วยตนเองทักขั้นตอน , R = ขณะทำกิจกรรมผู้ป่วยมักพูดคุยกับผู้บำบัดอยู่ตลอด มีสีหน้ายิ้มแย้ม , M = เป็นกิจกรรมที่มีความหมาย ทำแล้วมีความสุข สนุก , A = ได้ผลงานเป็นที่น่าพอใจของตนเอง ชื่นชอบ ภูมิใจในผลงานของตนเอง
Diversional activity ที่เลือกให้ผู้รับบริการ
- กิจกรรมระบายสีปูนปลาสเตอร์
ทำไมถึงเลือก Diversional activity ดังกล่าว
- จากการสอบถามความต้องการในการทำกิจกรรมของผู้รับบริการ คำตอบแรกของผู้รับบริการคือ “ระบายสีปูนปลาสเตอร์” ผู้บำบัดจึงถามเหตุผล ผู้รับบริการตอบว่า “อยากทำ ไม่ได้ทำมานานแล้ว ชอบระบายสี” จึงเลือกกิจกรรมระบายสีปูนปลาสเตอร์ ให้เป็น Diversional activity ของผู้รับบริการ
กระบวนการใช้ Diversional activity
- แนะนำตนเอง สอบถามชื่อผู้รับบริการ พูดคุยเรื่องทั่วไปเพื่อสร้างสัมพันธภาพ
- บอกวัตถุประสงค์ของกิจกรรม อุปกรณ์ที่ใช้ วิธีการใช้ และขั้นตอนในการทำกิจกรรม
- ให้ผู้รับบริการเลือกลายปูนปลาสเตอร์ที่ตนเองสนใจ
- เตรียมสีโปสเตอร์ เตรียมพู่กัน เติมน้ำใส่ถ้วย เตรียมผ้าเช็ดพู่กัน และผ้ารองเปื้อน
- ให้ผู้รับบริการลงมือระบายสีลงบนปูนปลาสเตอร์ได้ตามต้องการ
6323033 อิศมา ฉายวิชิต
นักศึกษากิจกรรมบำบัด ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยมหิดล
