การที่ไม่มีความรู้ความสามารถด้านการเกษตรเลย มันก็ยากอยู่เหมือนกันที่จะทำอะไรในในรูปแบบของ “โคกหนองนา” แต่ก็สู้อุตส่าห์บอกลูกชายว่าพ่อจะทำที่นี่ให้เป็นศูนย์เรียนรู้
กล่าวคือ ครู นักเรียนและชุมชน หรือใครก็ตามที่ต้องการศึกษาโครงสร้างพื้นฐาน การแบ่งสัดส่วนของพื้นที่หรือที่ดิน จะมากหรือน้อยไม่สำคัญ ให้มีความสอดคล้องตามบริบท ก็สามารถเข้ามาศึกษาหาแบบอย่างได้ แต่ก็มีข้อจำกัดอยู่บ้างในบางประการ
ข้อจำกัดนี่เอง ที่ลูกชายให้เหตุผลว่าน่าจะยังไม่พร้อม อันเนื่องมาจากต้นไม้ยังโตไม่เต็มที่ ยังไม่มีกิจกรรมด้านการเกษตรแบบครบวงจร น่าจะอีกราวๆ ๑ ปี ที่ตรงนี้จะเป็นแหล่งเรียนรู้ได้
ความรู้สึกที่เห็นด้วย จึงคล้อยตามอย่างพึงพอใจ ที่จะให้เดือนตุลาคมของการปิดภาคเรียนเป็น..จุดเริ่มต้น..พัฒนาตนและพัฒนางาน ให้บังเกิดผลเป็นรูปธรรมเชิงประจักษ์ที่โคกหนองนา
วันนี้..จึงเพิ่มเติมการปลูกสวนป่าไผ่ ให้มีหลากหลายสายพันธุ์ ปลูก ณ จุดเดียว ตามแผนผังที่วางไว้ ในอนาคตอันใกล้ ในดงไผ่นี้จะต้องมีเล้าไก่ไข่อย่างแน่นอน
เช่นเดียวกัน..ในแนวที่ดินคันคลอง ก็มีดงกล้วย ตอนนี้กำลังแย่งกันออกเครือ ที่ตัดไปแล้วคือกล้วยนาก ซึ่งหน่อกล้วยนากราคาแพงมาก รสชาติเป็นยังไงก็ไม่รู้ เพราะเพิ่งเห็นเป็นครั้งแรก
เขาบอกว่าต้นกล้วยถ้าเอามาสับผสมกับรำกับหัวอาหาร สามารถนำไปเลี้ยงปลาได้ วันนี้จึงลองดู และจะขอไปดูในยูทูปอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ
หลายสิ่งหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำ ทั้งที่พอทำได้ จากประสบการณ์ที่ได้รับมาจากโรงเรียน คิดว่าจะลงมือทำแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่จะทำทุกวัน นับตั้งแต่วันตั้งหลัก ณ จุดเริ่มต้นนั้นแล้ว
พยายามเตือนตนเองว่า ไม่ต้องเร็วก็ได้ ขอแค่อย่าหยุด พักบ้างก็ได้ ขอแค่อย่าเลิก หากเหนื่อยนักพักแป๊บเดียวก็หาย แต่ความทรงจำดีๆจะอยู่ไปตลอด
ตราบใดที่ยังมีความมานะพยายาม นั่นคือนิยามของความหมายที่ว่า..เรายังมีความหวัง..ที่หวังเล็กๆไว้ว่า วันพรุ่งนี้ที่ดีกว่าเดิม
สิ่งที่เคยคิดและยึดมั่นมาตลอด...คือการอยู่กับปัจจุบัน ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด มันยากที่สุดเลย กับการเอาตัวเองให้อยู่กับปัจจุบันนี่แหละ เรามักแต่คิดถึงอดีต ไขว่คว้าอนาคต อยู่ร่ำไป
จนทำให้ปัจจุบันขาดความสุข ที่ควรพึงมีพึงได้ เพราะความสุขที่แท้จริง ต้องนำตัวเองอยู่กับวินาทีนี้ให้ได้เสียก่อน ดังนั้นการปักหมุดให้มีจุดเริ่มต้นเพื่อที่จะก้าวต่อไปนั้น ปัจจุบันสำคัญที่สุด ที่จะต้องตระหนัก รักที่จะเรียนรู้และชมชื่นรื่นรมย์ในระหว่างทางที่ก้าวเดินด้วย...
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๗ ตุลาคม ๒๕๖๕ (ปิดเทอม ๑/๒๕๖๕ วันที่สิบ) 
