" ฝึกการพอใจ ไขว่คว้าแต่พอตัว " อะไรเกินกำลัง ก็ปล่อยไป มีแค่ไหน ก็พอใจแค่นั้น

 ๑. "อย่าอิจฉาใคร"

เพราะบินสูงแค่ไหน

พอถึงเวลาเราก็ร่วงกันทุกคน

๒. " หัดมีความสุข

กับตัวเองได้แล้ว "

เพราะ . . ไม่มีใคร

ที่จะอยู่กับเราไปตลอด

๓. " ฝึกอภัยและปล่อยวาง

กับความเจ็บปวด "

ไปทีละนิดเพื่อเพิ่มเวลา

ความสุขของเราให้มากขึ้น

๔. " ฝึกเข้าใจกับคำติ-ชม"

คำติก็ให้เฉย ๆ คำชมก็ให้ปล่อยวาง

ติเพื่อก่อก็เก็บมาพัฒนา

ติเพื่อทำลายก็อย่าเอามาใส่ใจ

๕. " ฝึกการเป็นผู้ให้ "

แบบไม่คาดหวังจะได้กลับ

เพราะมันคือการสร้างคุณค่า

ของการได้เกิดมา

๖. " อย่าทำลายความหวังใคร "

เพราะมันอาจเป็นความหวังสุดท้าย

ที่เขาเหลืออยู่

๗. " ฝึกการพอใจ

ไขว่คว้าแต่พอตัว "

อะไรเกินกำลัง

ก็ปล่อยไป มีแค่ไหน

ก็พอใจแค่นั้น

๘. " อย่ากลัวใครไม่รัก "

แต่จงเริ่มจากการรักตัวเองก่อน

เพราะเสน่ห์ของการรู้จักรักตัวเอง

จะกระจายสู่คนรอบข้าง

๙. " ทุกวันคือการเปลี่ยนแปลงเสมอ "

อย่ายึดติดเลนกับอะไรเดิม ๆ

แม้เล็บ หนัง ขน ฟัน เรายังร่วง

ตามกาลเวลา จงเข้าใจและ

หัดมีความสุขกับปัจจุบันได้แล้ว

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๒๗  กรกฎาคม  ๒๕๖๕