สะพานมิตรภาพเชื่อมโยงไปสู่ขุมความรู้

  ห้องสอนเราอยู่ใกล้กัน ครูอ้อยเกิดปัญหาทางเทคนิค จำเป็นจะต้องพึ่งพาครูคอมพิวเตอร์ซึ่งเป็นครูจ้างเสมอ เละพวกเธอก็มีน้ำใจ/ไมตรี ในโอกาสนี้พวกเธอมาอวยพรปีใหม่ให้ครูอ้อย..ชื่นใจจัง  
ห้องปฏิบัติการทางภาษาซึ่งครูอ้อยประจำอยู่นั้นอยู่ในละแวกเดียวกับห้องคอมพิวเตอร์ 1 และ 2
เวลาที่ครูอ้อยมีปัญหาขัดข้องในเรื่องเครื่องคอมพิวเเตอร์  ครูอ้อยจะวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากพวกเธอทุกครั้ง
และพวกเธอก็ไม่คอยจะมีเวลามาช่วยเหลือครูอ้อย  เพราะพวกเธอสอนกันทั้งวัน  ไม่ค่อยมีเวลาว่างเลย
ดังนั้น  พวกเธอจะใช้เวลาพักผ่อนในตอนกลางวัน  มาช่วยครูอ้อยทุกครั้ง  ใหม่ๆ  ครูอ้อยจะหวังพึ่งพาแบบเต็มตัว  หมายถึง  ให้พวกเธอทำให้เลย  เช่นการเติมหมึก  แต่ในระยะต่อมา  ครูอ้อยเรียนรู้แล้ว ทำเองได้  ครูอ้อยจึงถือว่าพวกเธอเป็นครู
พวกเธอ  หมายถึง  ครูจ้าง  เพื่อการสอนคอมพิวเตอร์แก่นักเรียน  มีจำนวน 4 คน  แต่นำเสนอเพียง 3 คน  เพราะอีก 1 คนได้กลับบ้านต่างจังหวัดไปแล้ว
ทั้ง 3 คนเดินมาหาครูอ้อยเพื่อกล่าวคำอวยพรให้ครูอ้อยมีสุขภาพแข็งแรง  สมองแจ่มใส  เรียนจบเร็วๆ  ครูอ้อยชอบมากเลยค่ะ

     
เราจะสนิทสนมกันมาก  เพราะมีเหตุการณ์หลายต่อหลายครั้งที่เราร่วมมือร่วมใจกันทำงาน และงานนั้นก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
จนครูอ้อยคิดว่า  มิตรภาพนี้เป็นสะพานนำไปสู่ขุมของความรู้
หมายถึง  ในความรู้ที่พวกเธอมีอยู่  ครูอ้อยสามารถเรียนรู้ได้  หากมีเวลาและให้ความใกล้ชิด  พวกเธอยินดีเสมอ  ที่จะตอบปัญหาข้องใจในเรื่องคอมพิวเตอร์
และพวกเธอก็พึ่งพาครูอ้อยในเรื่อง  ภาษาอังกฤษ
เรามีมิตรภาพซึ่งกันและกัน  อันจะนำพาสู่ขุมแห่งความรู้มหาศาล

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูอ้อยกับคอมพิวเตอร์

คำสำคัญ (Tags)#computer#มิตรภาพ#diary#ครูอ้อย#ครูจ้าง#โรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง.สิงหเสนี)

หมายเลขบันทึก: 70190, เขียน: 30 Dec 2006 @ 10:50, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 16:53, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (1)

ต้องไปสะพานเชื่อมมิตรภาพแล้วล่ะค่ะ  จะไปนำเสนอผลงานนี่