หมาป่ากับลูกแกะ
หมาป่า หรือ สุนัขป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์ : Canis Iupus) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม จัดอยู่ในวงศ์สุนัข (Canidae) โดยเป็นสมาชิกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์สุนัข มีสัตว์ร่วมตระกูล คือ หมาจิ้งจอก หมาใน ไคโยตี หมาบ้าน และดิงโก หมาป่าจัดอยู่ในสัตว์ประเภทกินเนื้อที่มีนิสัยค่อนข้างดุร้าย ปราดเปรียว เฉลียวฉลาด มีการออกล่าเป็นทีม มีความอดทนรวมทั้งมีความกล้าหาญและความสามารถในการต่อสู้อย่างดีเยี่ยม หมาป่าอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจายในแถบทวีปยุโรป โดยในอดีตหมาป่ามีถึง 32 สายพันธุ์ และเป็นนักล่าที่มีพลังกัดมหาศาล
หมาป่ามีความเชี่ยวชาญมากที่สุดในด้านการล่าสัตว์ในยุทธวิธีแบบร่วมมือ โดยแสดงให้เห็นจากความสามารถในการปรับตัวทางกายภาพเพื่อจัดการกับเหยื่อขนาดใหญ่ ลักษณะทางสังคมที่มีความซับซ้อน และพฤติกรรมการแสดงออกขั้นสูง สุนัขป่ามักจะเดินทางในหน่วยครอบครัวขนาดเล็ก ซึ่งประกอบด้วยคู่ผสมพันธุ์พร้อมกับลูกหลานของพวกมัน ลูกหลานที่เริ่มมีวุฒิภาวะทางเพศ อาจถูกปล่อยให้ไปตั้งฝูงย่อยของตัวเอง เพื่อลดการแย่งชิงอาหารภายในกลุ่ม นอกจากนี้หมาป่ายังเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับอาณาเขตและการต่อสู้ระหว่างหมาป่าด้วยกันเพื่อแย่งชิงและปกป้องอาณาเขต ซึ่งก็เป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิต
หมาป่ามีพฤติกรรมเป็นสัตว์กินเนื้อ โดยมักล่าสัตว์ที่มีเท้ากีบที่เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ในป่า รวมถึงสัตว์ขนาดเล็ก ปศุสัตว์ ซากสัตว์ และขยะ หมาป่าตัวเดียวนั้นขึ้นชื่อว่าดุร้ายและอันตรายกว่าหมาป่าที่อยู่รวมกันเป็นฝูงเสียอีก
แกะ เป็นสัตว์สี่เท้าเคี้ยวเอื้องและเลี้ยงลูกด้วยนม แกะเป็นสัตว์กีบคู่เหมือนสัตว์เคี้ยวเอื้องส่วนใหญ่ แกะส่วนใหญ่เคยเป็นแกะป่าที่พบได้ตามป่าของเอเชียและยุโรป ซึ่งแกะป่าเป็นสัตว์ชนิดแรกๆที่นำมาทำให้เชื่องเพื่อใช้งานเกษตรกรรม ขน หนัง เนื้อ และนม ขนแกะเป็นเส้นใยจากสัตว์ที่ผู้คนใช้มากที่สุด ส่วนมากจะเก็บขนแกะด้วยการโกนขน เนื้อแกะจะมีทั้งเนื้อของลูกแกะและเนื้อของแกะโตเต็มวัย แกะกินอาหารประเภทพืชและหญ้าเป็นหลัก มีขนหนาฟู ออกลูกเป็นตัวและเลี้ยงลูกด้วยน้ำนม แกะบางพื้นที่กินดอกไม้และแมลงบางชนิด เช่น แกะภูเขา
ส่วนใหญ่แกะจะอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ มีถิ่นอาศัยอยู่ตามพื้นที่หนาวเย็น แถบภูเขาและพื้นที่โล่ง เช่นประเทศนิวซีแลนด์และปนะเทศออสเตรเลีย อเมริกาตอนกลาง และตอนใต้สุดของประเทศแคนาดา โดยมีการกระจายอยู่ตลอดแถบ ประเทศเขตหนาว ในโลกนี้มีแกะมากกว่า 200 สายพันธุ์ โดยมีตั้งแต่สายพันธุ์ดั้งเดิมจนถึงสายพันธุ์ใหม่ที่ถูกผสมพันธุ์โดยธรรมชาติ และสายพันธุ์ที่มนุษย์พัฒนาเพื่อเพิ่มคุณภาพของการใช้งานผลิตภัณฑ์ เช่น ขนสัตว์ เนื้อ นม
ในประเทศไทยมีการเริ่มทดลองเลี้ยงแกะในภูมิภาคที่มีอากาศหนาวและพื้นที่ใกล้เคียงกับภูมิประเทศของออสเตรเลีย เช่น จังหวัดเชียงราย จัวหวัดราชบุรี เป็นต้น โดยเป็นการเลี้ยงในการท่องเที่ยวและตัดขนเป็นหลัก
นิทานอีสปเรื่องหมาป่ากับลูกแกะ
หมาป่าตัวหนึ่งกำลังกินน้ำอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำในระยะที่ไม่ไกลนัก มีลูกแกะตัวหนึ่งกำลังกินน้ำอยู่ถัดออกไป เมื่อหมาป่าเห็นดังนั้นจึงคิดว่าจะไม่ใช้กำลังกับลูกแกะ แต่จะต้องหาเหตุผลอะไรสักอย่างไปอ้างกับลูกแกะถึงสิทธิที่ตนมีในการที่จะกินลูกแกะเสีย จึงเดินมาพูดกับลูกแกะว่า " อะไรกันนี่ เจ้าลูกแกะเกเร เจ้ากล้าดีอย่างไร จึงทำให้น้ำขุ่นเป็นโคลนจนข้ากินไม่ได้"
ลูกแกะตอบว่า "ฉันเสียใจ แต่ฉันคิดว่าฉันไม่สามารถทำให้น้ำนั้นขุ่นจนท่านกินไม่ได้ เพราะฉันอยู่ปลายน้ำ จะไปทำให้
น้ำขุ่นจนถึงที่ท่านยืนอยู่ได้อย่างไร"
หมาป่าตั้งใจจะหาเรื่องกับลูกแกะให้ได้ จึงพูดว่า " บางทีมันก็อาจจะเป็นได้ แต่เมื่อหกเดือนก่อน เจ้าคนพาล เจ้าได้ด่าข้าลับหลัง"
"มันจะเป็นไปได้อย่างไร" ลูกแกะตอบ " ในเมื่อตอนนั้นฉันยังไม่เกิด"
หมาป่าตอบว่า "อะไรกัน เจ้าช่างไม่มีความละอาย ครอบครัวของเจ้าเกลียดครอบครัวของข้า ถ้าไม่ใช่เจ้าเป็นคนด่า ก็คงเป็นพ่อของเจ้า" เมื่อพูดจบก็ตรงเข้าขย้ำลูกแกะกินเป็นอาหาร
นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า ผู้ที่ไม่มีความกรุณา จะไม่ยอมรับฟังเหตุผล เนื่องจากมีความโหดร้ายและอยุติธรรมในจิตใจ จึงเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ที่จะไปต่อปากต่อคำด้วย ผู้ที่กดขี่ข่มเหงมักจะหาทางทำลายเหยื่อหรือผู้เคราะห์ร้ายจนได้
ในช่วงเวลาที่คนเรามีความโกรธ มักจะเป็นเวลาที่สมองส่วนเหตุผลหยุดทำงาน เพราะบางครั้งอาการพลุ่งพล่านที่เห็นนั้นอาจไม่ได้ต้องการคำแก้ตัวใดๆ เป็นแค่การอยากระบาย และถ้าคนๆนั้นเป็นคนที่ไม่เปิดใจกว้าง สู้เก็บพลังในการอธิบายเอาไว้ อย่าไปอธิบายให้เสียเวลา ทางที่ดีควรจะหลบเลี่ยงไปให้ไกลๆจะดีกว่า
โครงเรื่องนิทานหมาป่ากับลูกแกะยังปรากฏให้เห็นอีกในหลายวัฒนธรรม ซึ่งอาจมีการเปลี่ยนจากหมาป่าเป็นสัตว์นักล่าตัวอื่น เช่นเดียวกับลูกแกะก็อาจเปลี่ยนเป็นสัตว์ในห่วงโซ่อาหารชั้นต้นตัวอื่นๆ แต่บทสรุปสอนใจในตอนท้ายมักคล้ายคลึงกัน คือ คนชั่วที่มีอำนาจย่อมชนะคนดีที่อ่อนแอเสมอ หรือ คนชั่วมักหาข้อแก้ตัวให้กับการกระทำของตัวเองได้เสมอ
คำว่า"หมาป่า" และ “ลูกแกะ” จึงเป็นคำที่มีความหมายในเชิงสัญลักษณ์ หมาป่า ใช้ในความหมายถึง คนชั่วร้าย คนมีอำนาจ ที่ชอบข่มเหงผู้ที่อ่อนแอกว่า ส่วนลูกแกะใช้ในความหมายถึงคนดี คนอ่อนแอ ที่ถูกกดขี่ ข่มเหงรังแกจากผู้ที่มีอำนาจ
ตัวอย่าง
ลูกแกะอย่างเธอจะเอาอะไรไปต่อสู้กับหมาป่าอย่างเขาได้ ทำใจเสียเถิดนะ
พวกชาวบ้านไม่มีความรู้และประสบการณ์จะไปรู้เท่าทันพวกนายทุนได้อย่างไร ก็เหมือนหมาป่ากับลูกแกะในนิทานอีสปนั่นแหละ
ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
