อ้ายเหิม แห่งตำบลดินเอียด


 

‘บางตำบลดินเอียด

ในขณะต้นไม้ระบำใบ
โน้มเนิ้งไปกับลมในวันที่แดดรำไร
ระอุอากาศ
อ้ายเหิม มันเปิดใจพูดความรู้สึกกับแก้วกาแฟ
บ่นถึงภาระที่หัวใจแบกรับมานานแรมกัลป์
ว่า นานนับนาน-ที่ปลาในหนอง
ขาดใจตายตาไม่หลับเพราะน้อยใจน้ำ
ที่เหือดหายไม่แยแส
.
.

โลกนี้ของใคร ?

อ้ายเหิมมันถามผีสางคางแดงที่อยู่รอบใกล้มัน
แต่ไม่ได้รับคำตอบ
.
.
ประโยคต่อมา
.
.

ต่อมา
.
.
และต่อมา
.
.

จนสิ้นสุดและรำคาญตัวเอง
จวนเจียนว่าเสียเวลาไปนานชั่วโมง
มันซดกาแฟในเเก้วที่ร้อนปะเย็น
จึงบรรลุนีรพานคำถามนั้น

“ โลกนี้-ก็คือโลกนี้

ไม่มีโลกไหน และ ของใครด้วย“

คำสำคัญ (Tags): #เหิม
หมายเลขบันทึก: 691067เขียนเมื่อ 14 มิถุนายน 2021 17:00 น. ()แก้ไขเมื่อ 14 มิถุนายน 2021 17:00 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี