คนเราถ้าอยู่ด้วยการให้ซึ่งกันและกัน ชีวิตของเราและท่านก็จะมีแต่ความสุข

คนเราเกิดมาเพื่อเป็นผู้ให้ ผู้เสียสละ...

ให้ขนาดไหน เสียสละขนาดไหน..? เป็นคำตอบที่ใช้คำพูดร้อยเรียงออกมาไม่ได้ เพราะแม้แต่คำพูดทุกอย่าง การกระทำทุกอย่างเราก็ต้องเสียสละ

คนเสียสละ คนที่ให้ผู้อื่น ถือว่าเป็นการถูกเอาเปรียบไหม..?

คำว่าถูกเอาเปรียบเราก็ต้องเสียสละออกไป ให้เขาไปให้หมด

แล้วชีวิตเราจะอยู่เพื่ออะไร อยู่ไปทำไม..?

อยู่เพื่อให้ เพื่อเสียสละ...

คำตอบก็เป็นวังวนอยู่เช่นนี้ เป็นวงกลมที่ไม่มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด

คนเราถ้าอยู่ด้วยการให้ซึ่งกันและกัน ชีวิตของเราและท่านก็จะมีแต่ความสุข

ที่เราเป็นทุกข์ทุกวันนี้ก็เพราะว่าเรามีแต่จะ "เอา" ถ้าเราคิดจะเอาเมื่อไหร่ ความทุกข์ก็ย่อมเกิดขึ้นในทันที

ความสุขก็ไม่เอา ความทุกข์ก็ไม่เอา

ความสุขเกิดมาแล้วเราก็ปล่อยไป ความทุกข์เกิดขึ้นมาแล้วเราก็ปล่อยไป "ให้" และ "เสียสละ" ความสุขหรือความทุกข์ออกไปให้หดม

การทำงานไม่ว่าจะเป็นงานบ้าน งานเรือน งานหลัก งานประจำ งานราษฎร์ งานหลวง เพียงแต่เราคิดว่าเราทำเพื่อให้ ทำเพื่อเสียสละ ชีวิตเราก็จะพบกับความสุขใจ สบายใจ

ทำไมถึงสุขใจ สบายใจ..?

ก็เพื่อเราทำไม่ได้มุ่งหวังอะไรตอบแทน "ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ได้" คือได้ให้ ได้เสียสละ...

สัมมาทิฏฐิ : ความเห็นถูกต้อง ความเข้าใจที่ถูกต้อง เบื้องต้นง่าย ๆ แปลออกมาก็คือคำว่า "ให้" ว่า "เสียสละ..."

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------