ผมบอกเขตพื้นที่การศึกษา บอกใครต่อใคร ที่มาเยี่ยมเยือนโรงเรียน มาศึกษาดูงานหรือจัดกิจกรรม “จิตอาสา” อยู่เสมอ เพราะทุกคนและทุกคณะสนใจ และแปลกใจมาก...
ว่าทำไม?..โรงเรียนเล็กๆแต่เติบโตได้อย่างรวดเร็ว..ก้าวไปพร้อมๆกันทั้งงานวิชาการและอาคารสถานที่ ตลอดจนแหล่งเรียนรู้ที่มีอยู่อย่างหลากหลาย...
ผมตอบด้วยเสียงอันดัง อย่างมั่นใจและชัดเจนว่า..เป็นเพราะได้รับการสนับสนุนช่วยเหลือจาก..คุณบุญชู ลิ่มอติบูลย์..ท่านบริจาคเงินก้อนแรกให้ ๑๕๐,๐๐๐ บาท ตั้งแต่ปีพ.ศ.๒๕๕๗
จนถึงทุกวันนี้..ท่านก็ยังไปมาหาสู่และดูแลช่วยเหลือโรงเรียนมาตลอด..ทุกปี
วันนี้เป็นวันหยุด..ช่วงเช้า..ผมนัดหมายนักเรียนเกือบครึ่งโรงเรียน เพื่อซ้อมการแสดง เตรียมไว้สำหรับงานบุญกฐินในชุมชน ซึ่งมีด้วยกัน ๒ วัด รวมทั้งงานลอยกระทงของเทศบาล
ปีนี้..โรงเรียนมีความพร้อมกว่าทุกปี จึงจัดเต็มให้ทุกรายการ ทั้งการร่ายรำ กลองยาว และดุริยางค์ ตลอดจนเพลงพื้นบ้าน ชุดใหญ่..อย่างที่ไม่เคยมอบให้ใครมาก่อน..
เพื่อตอบแทนความรักความศรัทธาที่ชุมชนมีต่อโรงเรียน หากเป็นธุรกิจก็เรียกว่าตอบแทนหรือคืนกำไรให้ลูกค้าบ้าง...อย่างน้อย..ก็ได้ฝึกครูและนักเรียน ได้รู้จักการเป็น “ผู้ให้”
เท่าที่สังเกตจากเด็ก..ดูเขามีความสุข..กับกิจกรรมแปลกใหม่ มีความเต็มใจที่ได้ร่วมกิจกรรม เมื่อเขาตั้งใจเรียน เป็นเด็กดีมีวินัย ทำให้การซ้อมดนตรีและนาฎศิลป์ มีความง่ายดาย เป็นไปอย่างเรียบร้อยและสวยงาม
ช่วงบ่าย..นักเรียนกลับบ้านกันหมดแล้ว..คุณบุญชูกับครอบครัว เดินทางถึงโรงเรียน ท่านบอกว่า..เดินทางมาจากกรุงเทพฯ ไม่ได้แวะที่ไหนเลย เป้าหมายปลายทางโดยตรงคือบ้านหนองผือ
ผมปลื้มใจจนบอกไม่ถูก..เพราะเป็นเพียงผู้บริหารโรงเรียนเล็กๆ แต่ได้รับเกียรติและโอกาสอย่างมากมาย จากนักธุรกิจรายใหญ่ระดับแถวหน้าของเมืองไทย...
ผมไม่รอช้า รีบนำพาท่านชมอาคารสถานที่และกิจกรรมของโรงเรียน...เริ่มจากอาคารชั่วคราว..ที่สร้างด้วยเงินของคุณบุญชู ตอนนี้ได้ปรับเปลี่ยนเป็นโรงอาหารแล้ว
ภรรยาคุณบุญชูถามถึงห้องน้ำ..ที่เคยบริจาคเงินไว้ให้โรงเรียนสร้าง เมื่อ ๒ ปีก่อน ..ผมชี้ให้ดูแล้วท่านก็เดินตรงไป...สักครู่ก็เดินกลับมา..พร้อมกับบอกว่า...ห้องน้ำสะอาดมาก
คุณบุญชูกับลูกชายให้ความสนใจ “แก๊สชีวภาพ” ท่านถามว่า..เมื่อแก๊สถูกใช้ไปแล้ว..กากแก๊สจะไหลออกทางไหน..แล้วนำไปใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง?
ผมจึงชี้ให้ท่านดูแปลงพริก มะเขือ กระเพราและโหระพา ที่อยู่ใกล้ๆกันนั้น...ทุกแปลงและทุกต้น..มีใบและผลดกมากๆ เพราะปุ๋ยน้ำจากแก๊สชีวภาพนี่เอง...
ต่อจากนั้น...ผมได้นำชมเล้าไก่ และมอบไข่ไก่สดๆให้ท่านไป ๓๒ ฟอง ผมสาธิตการทำน้ำหมักชีวภาพ และบอกเล่าเรื่องราวโครงการ ๑๐๐ เมล็ดพันธุ์ ที่กำลังดำเนินการอยู่ในเวลานี้...
กิจกรรมที่ทำอยู่เป็นประจำอย่างต่อเนื่อง ได้สร้างความตื่นตาตื่นใจให้คุณบุญชูกับครอบครัวก็คือ..บ่อปลา..พอให้อาหารลงไปเท่านั้น ปลานับร้อยตัวก็ปรากฎกายได้เร้าใจมาก...
ท้ายที่สุด..ก็ไปหยุดกันที่แปลงนาข้าวหอมมะลิ ที่ต้นข้าวกำลังออกรวง คุณบุญชูยังจำได้ว่า..โรงเรียนบ้านหนองผือทำนาวันแม่แล้วไปเก็บเกี่ยวในวันพ่อ..
จบการบรรยายสรุปอย่างมีความสุขและเพลิดเพลิน ได้เวลาที่คุณบุญชูกับครอบครัวต้องกลับกรุงเทพฯ...ก่อนกลับท่านมอบเงินให้โรงเรียน ๑ แสนบาท...
“ผมขอบริจาคเพื่อให้ผอ.ใช้จ่ายสำหรับการศึกษาและพัฒนาโรงเรียนบ้านหนองผือครับ ขอขอบคุณอาจารย์ที่ให้การทุ่มเทเพื่อเด็กๆที่จะเป็นอนาคตของชาติ และขอส่งกำลังใจให้อาจารย์เต็มที่ครับ”
“ขอบคุณครับ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ผมไม่เคยรู้สึกท้อถอยกับปัญหาและอุปสรรค...เพราะ..ได้กำลังใจ..จากคณะครู..ที่จ้างโดยใช้เงินของคุณบุญชู ต่อเนื่องมาหลายปี..ความสุข..จากแหล่งเรียนรู้.ที่ใช้เงินคุณบุญชูทั้งนั้น.ผมจึงต้องสร้างคุณภาพให้นักเรียน สร้างศรัทธา..ให้ผู้ปกครอง...จึงไม่มีเหตุผลใด..ที่ผมจะไม่ทุ่มเท..เพื่อสร้างเด็กไทย..ให้มีคุณค่าต่อแผ่นดินครับ”
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๓ ตุลาคม ๒๕๖๓
