หยินกับหยาง..สัญญลักษณ์ในโบราณกาล..ความสมดุลย์..กับการ..ที่ไฝ่หา..

<p>เห็ดสร้างสมดุลย์ให้กับพื้นดิน..</p>
<p>แมลง เป็นอาหาร..ซึ่งกันและกัน  บ้างต้องพลางตัวเพื่ออยู่รอด  หรือ  หาเหยื่อ  ธรรมชาติสร้างมา..เช่นนั้น..</p>
<p>จารเม็ดเป็นปลา..หายากแล้ว..ณเวลานี้..</p><p>แถมแพง ..กว่า..คนที่..ไม่มีรายได้..จะได้กิน..</p>
<p>ผักกูดเคยเป็นยอดหญ้าที่กินได้..ขึ้นตามลำห้วย..ชาวบ้านจะมิอดตาย..แต่ณ..เวลานี้  ลำห้วยถูกรุกล้ำ  ด้วย  อำนาจเงิน..ของคนเมือง  ชาวบ้าน .ต้องสูญเสียที่ทำกิน  เป็นหนี้ล้นพ้น  ด้วยระบบนายทุนและธนาคาร.ที่ใช้ที่ดินเป็นประกัน..เงินกู้..และพืชเศษร,กิจบนดิน..ราคาที่ขายในตลาด  ชาวบ้านขาย  แต่ซื้อกินไม่ได้…</p>
<p>ไหลบัว..ไม่มีเมื่อน้ำเต็มไปด้วยสารพิษ..ที่มีก็แสนยาก  ที่จะได้หามากิน..ชาวบ้านได้แต่ขาย..ชาวบ้านด้วยกันไม่มีจะกิน…</p>
<p>แสงแดดยามเย็น ตะวันอ้อมข้าว..</p>
<p>รุ้งกิน..น้ำ..ที่ปลายแสงรุ้ง..คือ..ขุมทรัพย์…</p><p>ที่มนุษย์..ไฝ่หา..</p>