วิถีคิดวิจัย

“วิจัยเด็กจากงานครูคู่การจัดการศึกษา” จากประสบการณ์ของผู้เขียนเองเห็นว่า ทุกวันนี้การจัดการศึกษาทุกระบบมีความหลากหลายทั้งพหุวัฒนธรรม พหุบริบท พหุนโยบาย และอื่นๆอีกมายหมาย นอกจากนี้ เด็ก ผู้ปกครอง สภาพครอบครัวที่แตกต่างกัน ยังเป็นจุดเริ่มต้นความท้าทายที่ครูจะต้องตระเตรียมองค์ความรู้ ลับสมองเทคนิควิธีการต่างๆ ที่จะนำมาเรียกใช้ได้อย่างทันท่วงที ผู้เขียนจึงคิดว่า การสะสมกรณีศึกษาที่มีคุณภาพไว้เป็นแหล่งเรียนรู้หรือสร้างเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ ถือว่าเป็นแนวคิดที่ดีแนวคิดหนึ่ง แต่สิ่งที่ควรตระหนักการนำผลการศึกษาวิจัยของผู้อื่นไปใช้ แม้ว่าจะเป็นปัญหาเดียวกัน สถานการณ์เดียวกัน ก็จะต้องมีการทบทวนสภาพปัญหา บริบทของปัญหา ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับปัญหา บุคคลที่เกี่ยวข้องกับการเกิดปัญหา การแก้ไขปัญหา จากนั้นจึงเรียบเรียง คัดกรอง และคัดเลือกแนวทางที่ควรจะเป็นไปได้สำหรับการนำไปใช้แก้ไขปัญหานั้น ๆ เพื่อนำไปสู่การตัดสินใจเพื่อลงมือแก้ไขปัญหานั้นๆ ให้กับเด็กๆ พ่อแม่ผู้ปกครอง ถือว่า เป็นการทำงานร่วมกันอย่างเป็นร่วมระหว่าง เด็ก ครู พ่อแม่ผู้ปกครอง โรงเรียน เพื่อให้ปัญหานั้นทุเลาลงหรือได้รับการแก้ไขให้เจือจาง เบาบางลงไป ตลอดจนหมดสิ้นไปให้มากที่สุด ผลการแก้ปัญหาในแต่ละกรณี หากมีการเชื่อมโยงแนวคิดแก้ปัญหาให้เข้ากับแนวคิด ทฤษฎี หลักการต่างๆ อย่างถูกหลักวิชาการ หากถูกรวบรวมไว้อย่างเป็นหมวดหมู่ ย่อมเกิดประโยชน์สูงสุดแก่แวดวงการศึกษาเป็นอย่างมาก ดังนั้น ผู้เขียนจึงขอสนับสนุนการนำเนื้องานการแก้ปัญหาเด็กๆนักเรียนมาเขียน เรียบเรียงเป็นงานวิจัยกรณีศึกษา เพราะจะเกิดประโยชน์ต่อผู้อื่นในวงกว้างและช่วยพัฒนาศาสตร์การสอนได้เป็นอย่างดี