แสงแดดบางๆ ลอดบานหน้าต่าง.. ผ่านจานอาหาร.. เช้า.. ที่..เอามาตั้งวางรับแสงแดด.. บนเตียงกับ ผ้าห่มสีม่วง.. ดูไม่เลว.. ในสายตา.. ก่อนจะได้ ภาพนี้มา.. เดินซ้ะหลายตลบ… เพื่อจะบอกตนเองว่า.. ไม่มีอะไร.. กับสิ่งที่เห็น.. และเป็น.. นั้น..หาความจีรังไม่ได้.. ดอกไม้เก็บมายังสวยเหมือนสามสี่วันที่แล้วรึเปล่า.. (ก็ไม่)…
จานนี้มีมะเขือเผา.. คนชื่อดอกไม้ อุตส่าห์ไปเก็บมา.. เผาให้.. เดินเกือบรอบบ้าน.. สิบไร่.. ของเพื่อนหน่อง.. ขอบใจ..จริงๆกับสิ่งที่เดินไป.. เก็บไป.. ให้รู้รับ.. กับ ความรู้สึกที่ได้มา.. บน.. จาน.. มะเขือเผา…
การเดิน … เป็นวิธี ที่เรียนรู้.. จิต..ที่วอกแวกเคลื่อนไหว…. เขาเรียกกันว่าเดิน.. สมาธิ..เรื่องเล่าหว่าง.. ขา.. ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้..
หว่าง.. ขา.. มองเห็น.. หัวเข่า…. เดิน.. มีเสียงดัง ก้อปแก้ป…สังขารเสื่อม.. ตามวัย… แกลลอลี่ชีวิต.. วันนี้
กำลังขาที่แข็งแรง… จะช่วย.ชีวิตให้.. ยืนยาวไปตลอด.. อันหมายถึงพลานามัยที่สมบรูณ์..ดูลูกม้า.. ลูกกวาง.. ออกจากท้อง.. ยืนและวิ่งได้ในเวลาอันรวดเร็ว… ธรรมชาติ.. สอนเรามาเช่นนั้น…
แข้งขาไม่ดี.ช่วงปลายอายุ… น่าจะเป็นความทุกข์.. สิ้นดี.. ก่อนจะลาจากโลกนี้ไป…ธรรมชาติ มีความเสื่อมเป็นธรรมดา…, แกลลอลี่ชีวิตวันนี้