วันที่ลูกทุกข์ท้อพ่อก็ยังอยู่ พ่อสอนให้สู้ผ่านบทเพลงพระราชนิพนธ์ ลูกร้องและจำจนขึ้นใจ..พัฒนาชีวิตเพื่อเดินทางไปสู่..”ความฝันอันสูงสุด”
พ่อ..คือแบบอย่าง ภาพการทรงงานของพ่อ คือต้นแบบในการรับราชการของลูก ที่สามารถสร้างโอกาสเพื่อทำประโยชน์ให้กับนักเรียนและชุมชน ความดีที่ไม่จำเป็นต้องโอ้อวด ผลของงานจากการ “ปิดทองหลังพระ” ลูกมีความสุขเหลือเกิน..
วันนี้..พ่อจากไปแล้ว..แต่ลูกมิเคยลืมพระมหากรุณาธิคุณ เหมือนว่ายังได้รับใช้พ่อ อย่างใกล้ชิดใต้เบื้องพระยุคลบาท เพราะลูกยังได้ศึกษาคำสอนของพ่อมาอย่างต่อเนื่อง..ด้วยความรักและความศรัทธาอย่างหาที่สุดมิได้..
ศาสตร์พระราชาที่ลึกซึ้ง ด้วยวัยและเวลาของลูก จึงต้องค่อยๆเรียนรู้ ผ่านการฝึกปรือและปฏิบัติจริง ตลอด ๑๐ ปีที่ผ่านมา..ท้าทายให้ลูกยืนหยัด กับปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง..ลูกเข้าใจแล้ว ว่านี่คือทางรอดของโรงเรียนขนาดเล็กที่ลูกอาศัยอยู่
ความเข้มแข็งของงานวิชาการ ก็ผ่านกระบวนการและกิจกรรมในพระราชดำริของพ่อ ลูกใช้การศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมจากวังไกลกังวล..พระคุณของพ่อมากล้นสุดที่จะพรรณนา พระเมตตาที่ให้แก่โรงเรียนที่ด้อยโอกาส พ่อจึงเป็นครูของลูก และเป็นพ่อหลวงของแผ่นดินไทยตลอดกาล
เย็นค่ำคืบคลานเข้ามา ลูกเดินผ่านห้องพอเพียง ที่รวบรวมรูปของพ่อ และภาพพระราชกรณียกิจมากมาย..ลูกจะหายเหนื่อยทุกครั้ง เมื่อเห็นพ่อทรงงาน..วันนี้..แม้ว่าพ่อจะไม่อยู่แล้ว..แต่ห้องพอเพียงจะเป็นสื่อให้ลูกได้สานต่องานของพ่อ และสร้างแรงบันดาลใจให้ลูกตลอดเวลา
เสียงเพลงของพ่อแว่วมา..เหมือนบอกว่าลูกมิได้อยู่คนเดียว..ยังมีบทเพลงเป็นเพื่อน ช่วยสร้างสุนทรีย์แห่งชีวิต..มิตรภาพ..ความรักและความจริงใจในการทำงานยังคงอยู่..ในแบบที่พ่อสอนให้อดทน..และขยันหมั่นเพียร
“เคยชมร่วมภิรมย์ใจ ด้วยความรักจริงยิ่งใหญ่ ผูกพันหัวใจเรามั่น รักเอยเคยอยู่เคียงกัน ร่มเย็นมิเว้นวายวัน ด้วยความสัมพันธ์ยืนยง”
ณ วันนี้..พ่ออย่าได้ทรงห่วงใย แผ่นดินไทยจะอยู่รอด เพราะคำพ่อสอน พสกนิกรทั่วหล้าต่างคิดถึงพ่อ และเทิดทูนพ่อไว้ในหัวใจที่เต็มเปี่ยม น้ำพระทัยของพ่อไม่มีใครเทียบเทียม หลายคนพร้อมที่จะเดินตามรอยพ่อ..ลูกก็เป็นหนึ่งในจำนวนนั้น..
ทุกวัน..ลูกจะดูรูปพ่อที่อยู่ในบ้าน กราบไหว้และบูชา ที่โรงเรียนมีปรัชญาฯ ที่เป็นแนวคิดของพ่อให้ประยุกต์ใช้..รูปที่มีทุกบ้านจึงมีความหมายแห่งความกตัญญูรู้คุณ..ที่ลูกและคนไทยทุกคนต่างสำนึกและระลึกถึงพ่ออยู่เสมอ..
ด้วยลมหายใจแห่งชีวิต ลูกลิขิตเส้นทางไว้ว่า จะศึกษาและบันทึกการเดินทาง เพื่อเข้าถึงโครงการพระราชดำริของพ่อ..ให้ได้มากที่สุด
รูปของพ่อดูสวยงามสดใส ด้วยพระบารมีของพ่อ ช่วยปกแผ่คุ้มภัยอย่าให้ลูกมีภยันอันตรายใดๆเลย..อาทิตย์อับแสงแล้ว..เพื่อรอวันรุ่งพรุ่งนี้ ให้ลูกได้มีเรี่ยวแรงทำหน้าที่ เพื่อหน้าที่ต่อไป
“ไกลกันพาพรั่นใจครวญ ร่างกายทรุดโทรมทุกส่วน จิตใจร้อนรวนแรงอ่อน รักเอยเลยกลับอาวรณ์ ค่ำคืนฝืนใจไปนอน ยิ่งดูเหมือนฟอนไฟลน ทิวาทรามยามห่างดวงกมล สุริยาหมองหม่น ปวงชีวิตในโลกอับจนเสื่อมทราม หวังคอยคอยเฝ้าโมงยาม จวบจนทิวาเรืองงาม สบความรักยามคืนคง”
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๓ ตุลาคม ๒๕๖๒
