หมดหน้าที่...ของเรือจ้าง...อย่างจำนรรจ์ แต่เรานั้น..คือ.." ศิษย์-ครู " อยู่เช่นเดิม
ในที่สุด...วันอำลา...ก็มาถึง
หวนคำนึง...ถึงก่อนกาล...ที่ผ่านผัน
นับเนื่องมา...ทิวากาล...เนิ่นนานวัน
ความผูกพัน...ครูศิษย์...ยังติดเตือน
นานเท่าไร...ไม่เลือนร้าง...ยังห่วงหา
ทุกเวลา...ห่วงใย...ใครจะเหมือน
หวังเพียงศิษย์...ใส่ใจ...ไม่แชเชือน
คำครูสอน...เสมือน...เครื่องเตือนใจ
หวังเพียงศิษย์...คิดดี...ทำดียิ่ง
ทุกทุกสิ่ง...เพื่อชีวัน...อันสดใส
มีสติ...รู้ชั่วดี...มีวินัย
สู่เส้นชัย...ที่เรืองรอง...ของชีวัน
จากเสมา...สู่สามัญ...ในวันนี้
สี่สิบปี...ของเรือจ้าง...สู่..ฝั่งฝัน
หมดหน้าที่...ของเรือจ้าง...อย่างจำนรรจ์
แต่เรานั้น..คือ.." ศิษย์-ครู " อยู่เช่นเดิม
คุณมะเดื่อ
"เรือจ้างวางพาย"
๙ / ๑๐/๖๒
ได้เวลาพักแล้วนะครับ ;)…