ตามรอยพระศาสนาด้วยศรัทธาจากหัวใจชินกาลมาลีปกรณ์ฉบับคำกลอนตอน.วัดพระสิงห์เชียงราย
โดยอาจารย์สุภัชชา.พันเลิศพาณิชย์
วัดพระสิงห์พระอารามหลวงชนิดสามัญ
มีเรื่องเล่ากันเกิดในรัชสมัย
พระเจ้าพรหมแห่งราชวงศ์มังราย
ชื่อวัดที่ได้นั้นมีที่เป็นมา
มูลเหตุที่ได้ชื่อวัดพระสิงห์
เพราะเคยมีสิ่งที่ล้ำเลอค่า
เป็นที่ประดิษฐานพระปฎิมา
พุทธรูปสำคัญนั้นหนาของไทย
นั่นคือ พระพุทธสิหิงค์
ชื่อสามัญพระสิงห์ขอขานไข
พุทธรูปสำคัญบ้านเมืองไทย
วัดจึงได้ชื่อพระสิงห์แต่นั้นไป
ชินกาลมาลีปกรณ์เขียนวัดพระสิงห์ไว้ดังนี้
ว่ายังมีกษัตริย์ทรงสร้างซุ้มจระนำขึ้นใหม่
หวังประดิษฐานพระสีหลปฏิมาด้านทิศใต้
ที่วัดเจดีย์หลวงเชียงใหม่แห่งล้านนา
แต่ซุ้มจระนำทำไม่เสร็จ
พระเจ้าพรหมจึงเสด็จเชียงรายหนา
พร้อมองค์พระสิงหลปฎิมา
พระองค์สร้างมาเพิ่มอีกหนึ่งองค์
ทรงสร้างด้วยทองสัมฤทธิ์สุกเปล่งปลั่ง
สวยงามดั่งพระสิงหล(ปฎิมา)ดั่งประสงค์
อัญเชิญไปเชียงแสนด้วยพระองค์
แล้วจึงทรงอัญเชิญพระสิงหล(ปฎิมา)มาเชียงราย
(ซุ้มจระนำหมายถึงชื่อซุ้มท้ายวิหารหรือท้ายโบสถ์ เป็นช่องตัน มักเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป)
