ความแตกต่างระหว่างบุคคล

มีความรู้ก่อนเลี้ยงแค่ว่า สุนัขพื้นถิ่นดูแลง่าย ทนต่อสภาพดินฟ้าอากาศ ไม่ค่อยเจ็บป่วย ไม่เรื่องมากเรื่องอาหารการกิน ส่วนสุนัขพื้นเพมาจากต่างประเทศดูแลยาก ไม่ทนทานต่อสภาพแวดล้อม อาหารการกิน และที่อยู่ต้องพิถีพิถัน สองปีกว่าแล้วที่คลุกคลีอยู่กับมัน จึงซาบซึ้งความแตกต่างของสุนัขดีว่ามีมากมายกว่านั้น

วานก่อนเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกันบอก “กลางค่ำกลางคืนหมาเห่าอย่าออกมานะ เมื่อคืนที่ฉายไฟเห็นงูเห่าตัวเบ้อเริ่ม(ทำมือ) แถวหญ้าขนรกๆตรงนั้น(ชี้นิ้ว)เคยเห็นตัวเล็กๆลูกของมัน”

รู้สึกแขยงกับผิวพรรณ เกล็ดเล็กๆ และลักษณะของงูขึ้นมา จากความไม่ชอบส่วนตัวเป็นทุน รวมถึงเสียวไส้กับพิษร้าย ความรู้สึกอีกอย่าง..ตัดสินใจถูกแล้วที่เลี้ยงสุนัข ตั้งแต่ย้ายบ้านมาอยู่ในสวนกลางทุ่งนา “ไม่เคยเลี้ยงหมามาก่อนเลย ที่เห็นสามสี่ตัว นี่ครั้งแรกในชีวิต ก็เผื่ออย่างนี้ ไว้เห่าเตือนยามเจองูเงี้ยวเขี้ยวขอ” พร้อมขอบคุณความปรารถนาดีที่ตัวเองได้รับ

ปีแรกลูกชายนำมะขามกับขนุน ลูกสุนัขพันธุ์ไทยครอกเดียวกันจากที่ทำงานมาก่อน ปีถัดมาตัดสินใจซื้อขนมปังและเปียกปูน ลูกสุนัขสายพันธุ์ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความฉลาดมาเพิ่มเติม คู่นี้ก็ครอกเดียวกัน

มีความรู้ก่อนเลี้ยงแค่ว่า สุนัขพื้นถิ่นดูแลง่าย ทนต่อสภาพดินฟ้าอากาศ ไม่ค่อยเจ็บป่วย อาหารการกินไม่เรื่องมาก ส่วนสุนัขพื้นเพมาจากต่างประเทศดูแลยาก ไม่ทนทานต่อสภาพแวดล้อม อาหารการกิน และที่อยู่ต้องพิถีพิถัน สองปีกว่าแล้วที่คลุกคลีอยู่กับมัน จึงซาบซึ้งความแตกต่างของสุนัขดี ว่ามีมากมายกว่านั้น

มะขามนักเลงสุดในบ้าน ทำตัวเป็นผู้มีอิทธิพล ขู่คำรามคนอื่นไปทั่ว อนุโลมแค่เจ้าของและตัวเอง(ฮา) ใครเข้าใกล้ไม่ได้ มีระยะของเค้า แค่เดินผ่านก็ขู่ คล้ายกลัวหรือหวาดระแวงใครจะมาทำร้าย จึงป้องกันตัวเองไว้ก่อน ฉลาดเจ้าเล่ห์ ทำผิดอยากจะลงโทษให้เข็ดหลาบ ไม่มีทางเข้าใกล้ แค่เราคิดมันก็หนีไปไกลแล้ว แสดงว่ารู้ว่าการกระทำใดไม่ถูกใจคน แต่ยังดื้อจะทำ..คล้ายบางคนมั้ย(ฮา)

ถ้าอยากได้ประโยชน์ มะขามจะออดอ้อนนอบน้อมอย่างถึงที่สุด จนอดขำมันไม่ได้ นี่ตัวโกงในละครชัดๆ ดูทีวีมากไปหรือเปล่า(ฮา) ประจบประแจง สอพลอผู้ให้คุณให้โทษสุดฤทธิ์สุดเดช หากอยากได้หรือจะกินอะไรขึ้นมา แต่ถ้าไม่มีสิ่งใดน่าสนใจ เรียกให้เสียงแหบแห้งก็ไม่แม้แต่จะชายตามองเรา ทำเหมือนไม่รู้จักกันมาก่อนอย่างนั้นเลย

ขนุนอารมณ์ดี ไม่ค่อยเอาเรื่องเอาราวใคร ท่าทางเหมือนจะยอมคนอื่นได้ทุกเรื่อง แต่ความเป็นจริงตรงข้าม ชอบทำมึนๆ จะกินจะนอนรีบไปยืนขวางทางชาวบ้านก่อน ถึงมาทีหลังก็เถอะ ปูผ้าให้นอนจะรีบเดินดุ่มๆล้มตัวลงทับผ้ากันท่าคนอื่นตั้งแต่ยังปูไม่เสร็จ ขนาดมันเกรงใจเจ้ามะขามนักเลงโต แต่ก็ทำอย่างนี้ตลอด แซง ตัดหน้า พยายามใช้สิทธิก่อน พร้อมวางสีหน้าเรียบเฉย มึน เหมือนไม่รู้จริงๆว่ากำลังลัดคิวเขา..พอนึกภาพอย่างนี้ออกมั้ย(ฮา)

ความเป็นนักสู้ของขนุนไม่เป็นรองใคร ขนาดขาคู่หน้าโก่ง คงเนื่องจากพันธุกรรมบรรพบุรุษ เคยเห็นกัดกับสุนัขข้างบ้านที่ข่มมันในช่วงเวลานั้นอยู่ครั้ง สองตัวทั้งมะขามและขนุนช่วยกันไม่มีถอย ทั้งที่ตัวเล็กกว่า กัดสะบัดๆ ที่เรียกกัดไม่ปล่อยคงอย่างนี้ ขนาดล้มลงอยู่ด้านล่างถูกคร่อมกัด แต่ปากกลับไม่ยอมละจากคอที่ขย้ำคู่ต่อสู้ไว้แน่น หลังจากนั้นกลับตาลปัตร เจ้าตัวข้างบ้านถูกเจ้ามะขามและขนุนเป็นฝ่ายข่มเอาบ้าง

ขนมปังตัวใหญ่สุด เรียบร้อย ขี้กลัว โดยเฉพาะยามเผชิญกับเหตุการณ์ใหม่ๆ ผลลัพธ์หรือข้อดีคือ ไม่ค่อยบาดเจ็บ ไม่ค่อยเกิดบาดแผล เพราะนิสัยไม่กล้าของมัน อันที่จริงความกลัวก็มีประโยชน์..ชอบคลอเคล้าคลอเคลีย มักมานั่งเบียดอยู่ใกล้ๆ รวมทั้งกระโดดเกาะกระโดดกอดกันประจำ อาการขณะเล่นอยู่กับคนมีความสุขมาก ช่วงหลังแอบเห็นรอยยิ้มบนหน้าและในแววตาของมันด้วย(ฮา)

เปียกปูนเป็นตัวเมียตัวเดียวในบ้าน ขี้โวยวาย เอะอะอะไรเห่าล้งเล้งๆไว้ก่อน พร้อมลอยหน้าลอยตาสะบัดไปมา โดยเฉพาะถ้าได้รับสิทธิใดๆหลังคนอื่น พาไปอึไปฉี่ต้องทีละตัว เล็กๆเอาไปพร้อมกัน โตขึ้นดึงไม่ไหว ไปพร้อมกันมักหยอกเย้ากันสนุกสนาน จนคนเลี้ยงสู้แรงไม่ได้ ถ้าพาตัวอื่นไปก่อนไม่ว่าจะไปไหน ยัยเปียกปูนเป็นตะโกนโหวกเหวกไว้ก่อนทุกคราวไป

เปียกปูนซนกว่า กล้ากว่า จึงมักเป็นฝ่ายนำขนมปัง โดยเฉพาะช่วงเผชิญสถานการณ์ใหม่ๆทั้งหลาย ความไม่กล้าหรือความกลัวเป็นอุปสรรคการเรียนรู้หรือการสั่งสมประสบการณ์อย่างหนึ่ง ทุกอย่างดั่งดาบสองคม มีดีมีเสีย “ความกลัวทำให้ปลอดภัยขึ้น แต่ก็ทำให้เรียนรู้ช้าลง” นึกภาพตัวเองเป็นตัวอย่างทันที(ฮา) 

โดยสรุปสุนัขสองสายพันธุ์ สองครอก ทั้งสี่ตัว มะขาม ขนุน ขนมปัง และเปียกปูน พิจารณารายละเอียดแล้ว แต่ละตัวนิสัยใจคอไม่เหมือนกันเลย แม้แต่พี่น้องครอกเดียวกัน จะว่าไปไม่ใช่แค่สุนัข แต่รวมถึงสิ่งมีชีวิตอื่นๆที่มีความแตกต่างไม่ต่างจากคนเรา

คนเหมือนกัน แต่ละคนไม่เหมือนกัน สุนัขเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน..

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูธนิตย์



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ประมาณนิสัยคนนะคะ. หลากหลาย. เรียนรู้เพื่ออยู่ร่วม … จะได้สงบสุข ^_,^

โลกนี้มองไปทางไหน เจอแต่ความแตกต่าง เจอแต่ความหลากหลายนะครับ..

ขอบคุณหมอธิมากๆเลยครับ!