สวัสดี คณาจารย์ และเพื่อนๆ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม รวมทั้งผู้อ่านทุกท่าน ดิฉัน นางสาว รัตตะวัน พุ่มสวาท นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพการพัฒนาชุมชน หน่วยฝึกที่4 สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลทรงคนอง วันนี้จะมารายงานความก้าวหน้าของวันจันทร์ที่ 5 สิงหาคม 2562 โดยมีรายละเอียดดังนี้

       เริ่มต้นวันนี้ก็ตื่นนอนเวลา 06.30 น. แล้วก็แต่งตัวทำอะไรเสร็จก็ประมาณ 07.30 น. จากนั้นก็ไปรอเพื่อนเพื่อที่จะได้ไปพร้อมกัน วันนี้เราก็มาถึงอบต. ประมาณ 08.45 น. จากนั้นก็เซ็นชื่อแล้วจ่ายเงิน 10 บาท เพื่อเอาไว้ใช้จ่ายในกลุ่ม โดยวันนี้ในช่วงเช้าก็ไม่ค่อยมีไรทำตามเคยเนื่องจาก เราได้ทำงานเสร็จหมดแล้ว ไม่ค่อยมีไรให้ทำ พอพักเที่ยงก็ออกไปกินข้าวที่ร้านเดิมโดยวันนี้กิน ราดหน้าหมี่กรอบเด็ดมากค่ะ อิ่มจัด แต่ถ้าถามเรื่องรสชาติก็อยู่ที่การปรุงของคนกินนี้ละที่จะตัดสินว่าจะอร่อยหรือไม่อร่อย พอกินข้าวเสร็จก็ต่อด้วยน้ำมะพร้าวปั่นนมสด จากนั้นก็กลับเข้าอบต. และตอนบ่ายก็ออกไปปักหมุดตามจุดต่างๆของในพื้นที่อบต.ทรงคนอง  โดยหลักๆที่เก็บวันนี้ก็จะเป็นพวก แท้งค์น้ำ เสาส่งสัญญาณ บริษัท (บางส่วน) ที่เรายังไม่ได้ทำให้GIS หลังจากที่ขี่รถปักหมุดกันไปได้ประมาณนึงก็ต้องกลับเข้าอบต.ก่อนเพราะฝนก็ตก พอกลับมาถึงอบต.ก็ลงมือเขียนพิกัดที่ไปปักหมุดมาในวันนี้  พอเสร็จแล้วก็นั่งใช้เวลาส่วนตัวกันไปสักแปปนึง  ก็มีเด็กฝึกงานมาเรียกบอกป้าแม่บ้านให้ลงไปช่วยแกะผ้าข้างล่าง 3 คน แต่เพื่อที่จะทำให้งานเสร็จไวขึ้นเราจึงรวมใจกันไปทั้งหมดเลย ซึ่งก็ใช้เวลาไปเพียงแปบเดียว จากนั้นก็กลับมาที่ห้องแล้วใช้เวลาส่วนตัวกันจนถึงเวลา 16.25 น. ฝนก็ได้เริ่มตกลงมาปรอยๆซึ่งเป็นช่วงที่เราใกล้จะต้องกลับบ้านพอดี พอคิดงั้นก็เริ่มคิดกันแล้วว่าวันนี้จะเปียกไหม จากนั้นเวลาก็ล่วงเลยไปจน 16.30 น. กลับบ้านซึ่งในตอนนั้นฝนก็ยังคงตกปรอยๆอยู่ เราก็เลยตัดสินใจขี่ผ่าสายฝนกลับบ้านจนไปได้ประมาณครึ่งทางละ เห็นว่าเห้ยฝนเริ่มซาแล้วดีจริงวันนี้ไม่เปียก แต่พอสิ้นเสียงไปหันไปเห็นเมฆก้อนโตสีสันนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันมีก๊อกสองแน่นอนจึงรีบขี่ แต่ขี่ไปได้เพียงไม่กี่อึกใจ คือ จังหวะแบบรอดใต้สะพานมาแล้วเห็นอะไรสีขาวๆข้างหน้าซึ่งแบบจะจอดก็ไม่ได้ แล้วคือ อือหือตกลงมาแบบเม็ดใหญ่มาก ตกแบบมองทางไม่เห็น บอกเลยฟิวแบบเจ็บมากไม่พอทั้งตัวชุ่มไปด้วยน้ำ พอมาถึงบ้านปุ๊บแดดก็ออกมาทักทายเรา พร้อมกับสายฝนที่หยุดลง คือแบบ เห้ยยย ทำไมเราไม่รออีกสักแปบค่อยออกมาจากอบต.นะ ไม่งั้นก็คงไม่เปียก ก็นั้นละค่ะวันนี้ของหนูก็นับว่าเป็นอีกวันที่ท้าทายและมีความตื่นเต้นรออยู่เสมอจริงๆ ขอบคุณทุกคนที่ทนอ่านมาจนถึงจุดนี้นะคะ^^

ตอนไปปักหมุด

ตอนไปช่วยแกะผ้า