กระผมนายบุญฤทธิ์ พ่วงวงษ์ เป็นนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพสาขาการพัฒนาชุมชน หน่วยฝึกที่6 สำนักงานเทศบาลตำบลโพรงมะเดื่อ วันนี้จะมารายงานความก้าวหน้าของการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ในวันศุกร์ที่ 2 สิงหาคม 2562 โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
วันนี้มาทำงานพร้อมกับสายฝนเล่นเอาเกือบมาสายกันเลยทีเดียว แต่เมื่อมาถึงกลับเป็นคนที่มาถึงเป็นคนแรกของห้องและเทศบาลเองคนก็น้อยเหมือนเป็นวันหยุด แต่ทุกคนคงจะติดฝนเหมือนกันเลยมากันช้า เมื่อเข้าไปอยู่ในห้องคนเดียวเสียงทุกอย่างค่อยๆเงียบลงคล้ายกับกลางดึกมีแสงสลัวๆ ผมจึงพยายามที่จะเปิดไฟอยู่ครู่หนึ่งแต่ไฟก็ไม่ติดทันใดนั้นเองเสียงหน้าต่างหลังผ้าม่านก็ดังขึ้นพร้อมกับมีมือยื่นออกมาจากผ้าม่าน ผมยืนมองพลางเอามือค่อยๆเลือนผ้าม่านหัวใจถึงกับสั่นระรัวตอนนั้นเองก็มีเสียงพูดขึ้นมาว่า "หนูพี่ฝากของให้ป้านวลหน่อย" ผมนี่โล่งเลยตกใจแทบแย่ ไม่นานหลังจากนั้นทุกคนก็มาทำงานกันพร้อมกันทุกคนและป้านวลได้มอบหมายให้ไปถ่ายเอกสารโดยแบ่งเป็นชายหญิงคนละครึ่งวัน ผมก็สงสัยแค่ถ่ายเอกสารก็ไม่ได้ยากแค่เยอะนิดหน่อยทำไมต้องทำเป็นวัน แต่พอเริ่มทำถึงกับเข้าใจมันทั้งต้องแยกออกจากกองและหายเอกสารต่างๆมาถ่าย ก่อนจะเย็บเข้ากองอีกครั้งแถมเครื่องก็มีปัญหาอีก ผมกับเพื่อนนั่งทำกันครึ่งวันจนเสร็จเอียนกันไปเลย
ช่วงบ่ายหลังจากไปทานข้าวกลับมาทีนี้ถึงคราวเพื่อนผู้หญิงออกไปทำบ้างผมได้แต่ยิ้มให้กำลังใจพร้อมกับมองตอนเพื่อนกำลังถ่ายเอกสารตอนนั้นรู้สึกโล่งสุดๆ หลุดพ้นจากเครื่องถ่ายเอกสารสักที แล้วกลับมาทำงานของตัวเองต่อนิดหน่อยวันนี้ตอนเย็นไม่ฝนตกอีกถือว่าโชคดีถ้าตกทั้งเช้าทั้งเย็นน่าจะแย่ สิ้นสุดอาทิตย์ที่ 4 ของการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ
