A little sort of a story bottom line I heard some time ago (somehow) popped up in my head. The story teller ended “her story” with this (not exact word by word):
“so in (year x) I started a journey and ended here. I looked at myself in a mirror and I said ‘Why, this is not me. I am young and pretty. Who is this old woman? Look how much hardship she has endured. The sparkle has left her eyes. Now the smile wrinkles her face… It is really a short journey…”
I look at myself (in a mirror) and see her reflection (in thought) and agree with her that our journeys are indeed ‘short’.
We, I think, are but a blip in the grand-scheme of things (in the universe) - no matter how big or how important/significant/splendor/… we think we are. We invent our worlds and our ways (I won’t talk of our beliefs) and make it rules over our lives. Are our journeys (getting from A to B) our struggles for a share of the universe - our reasons to exist?
The Buddha offers a life of peace and purpose with ‘nothing’ at the end. Shall we take it with ‘fond memory’?
A little sort of a story bottom line I heard some time ago (somehow) popped up in my head. The story teller ended “her story” with this (not exact word by word):
“so in (year x) I started a journey and ended here. I looked at myself in a mirror and I said ‘Why, this is not me. I am young and pretty. Who is this old woman? Look how much hardship she has endured. The sparkle has left her eyes. Now the smile wrinkles her face… It is really a short journey…”
I look at myself (in a mirror) and see her reflection (in thought) and agree with her that our journeys are indeed ‘short’.
เรื่องที่อยากจะเล่า.. เรื่องนี้อาจจะเก่าๆ.. หน้าตาเก่าๆ.. ก็เริ่มจะหายไปจาก ความทรงจำ.. เป็นต้น ว่า หน้าตา พ่อ แม่… ปู่ ย่า.. พี่น้อง ที่ล้มหายตายจากไป… คำว่าครอบ.ครัว จะเหลือแต่ความทรงจำ ที่เลือนลาง.. ที่เหลืออยู่ ก็จะเป็นหน้าตาที่โทรมลงไปกับเวลา.. และปัญหาประจำวัน.. เรื่องกินอยู่.. ปากท้องของคนที่เหลืออยู่.. จะทำอย่างไร กับระบบเศษรฐกิจ.. ที่ชักหน้าไม่ถึงหลัง.. ของคนระดับ.. รากหญ้า.. ที่คิดเป็นเปอรเซนต์ที่มีมากมายหลากล้นโลก……ผู้มีอันจะกิน.. ใช้… เงินทุนมหาศาล.. กำอำนาจอยู่.. และ.. กำลังเบียดเบียน.. ผู้น้อยระดับนี้อยู่อย่าง.. โหดเหี้ยม… ให้คนตกอยู่ในอำนาจ เงินตรา ที่กำลังพลิกประวัติศาตร์อยู่ทุกขณะเวลานี้……
สวัสดีค่ะ คุณsr… our journeys are indeed”short”…That all…??!!! What we are…..???!!!
We, I think, are but a blip in the grand-scheme of things (in the universe) - no matter how big or how important/significant/splendor/… we think we are. We invent our worlds and our ways (I won’t talk of our beliefs) and make it rules over our lives. Are our journeys (getting from A to B) our struggles for a share of the universe - our reasons to exist?
The Buddha offers a life of peace and purpose with ‘nothing’ at the end. Shall we take it with ‘fond memory’?